A BETTER WORLD

Disco House: The Kinda Love - Joey Negro Disco Blend Mix Ac Soul Symphony

2012-01-30T23:46:00.000-08:00

A most lovely piece of fluffy disco house :-)

5 redenen waarom ik maandag 30 januari 2012 protesteer.

2012-01-29T05:58:00.000-08:00

Zoals iedereen ondertussen weet gaan de vakbonden op maandag 30 januari 2012 staken en protesteren tegen asociale maatregelen die ingeschreven staan in het Federaal regeerakkoord en tegen een aantal maatregelen die nu al genomen zijn door de Federale regering. Tergelijkertijd formuleren de vakbonden alternatieve beleidsmaatregelen. Deze alternatieven vind je onder andere op www.dealternatieven.be

De afgelopen dagen is er in de verschillende media, op straat, op het werk, onder studenten,... druk gedebatteerd door voor - en tegenstanders van de vakbondenacties.

Na me te hebben verdiept in de argumenten van de voor -en tegenstanders van de vakbondsacties , heb ik besloten om een artikel te schrijven.
Met deze blogpost wil ik mijn bescheiden bijdrage leveren tot het debat. In deze blogpost formuleer ik 5 redenen om maandag 30 januari 2012 te protesteren.
Waarom formuleer ik 5 redenen om maandag wel te protesteren ? Omdat ik bezorgt ben om een aantal tendensen in de samenleving en om een aantal beleidsmaatregelen.

1.De stijgende armoede en sociale uitsluiting.

Armoede en sociale uitsluiting is en blijft een groot probleem in België. Alle armoede indicatoren staan op rood.

De laatste cijfers van EU-SILC ( European Union –Statistics on Income and Living Conditions) vertellen ons dat in 2008 ongeveer 14,6 % van de bevolking in België moest leven met een inkomen onder de Europese armoedegrens. Dit betekent dat 1 op 7 of ongeveer 1 600 000 personen in België in armoede leven of een zeer groot risico hebben om in armoede terecht te komen. Zo'n 16,4 % van de kinderen onder 15 jaar groeien op in een gezin in armoede en ongeveer 21,6% van de ouderen boven de 65 jaar hebben een pensioen of IGO ( inkomensgarantie voor ouderen) dat onder de Europese armoedegrens ligt. Een groeiend aantal mensen worden geconfronteerd met energiearmoede en dakloosheid. Mensen in een daklozensituatie leven in mensonwaardige omstandigheden en moeten zich beroepen op pure overlevingstrategieën. De laatste jaren is de armoede en sociale uitsluiting alleen maar toegenomen.

Nog steeds ervaren ruim 1 600 000 mensen achterstellingsituaties en sociale uitsluitingen met structurele oorzaken op de levensdomeinen huisvesting en toegang tot nutsvoorzieningen, inkomen en tewerkstelling, onderwijs, maatschappelijke dienstverlening,gezondheidszorg, ....
Dat armoede en sociale uitsluiting stijgt vertelt ons iets over hoe onze samenleving is georganiseerd. In onze samenleving zijn structuren en processen actief die armoede in stand houden en armoede (re)produceren.

Het zijn die achterstellingsituaties, sociale uitsluitingen en processen met structurele oorzaken die weggewerkt moeten worden. We moeten deze knelpunten blijvend identificeren, erkennen en aanpakken. Dit gebeurt (zoals nu al heel vaak gebeurt) het beste via de dialoogmethode met mensen in armoede en sociale uitsluiting en hun verenigingen waar armen het woord nemen. Zij weten beter dan wie ook wat het is om in armoede en sociale uitsluiting te leven.

De huidige Federale regering neemt bepaalde maatregelen die voor meer armoede zal zorgen. De versterking van de degressiviteit ( versnelde daling) van de werkloosheidsuitkeringen zorgt voor een groter armoederisico. Volgens de vakbonden riskeren ruim 200 000 mensen extra onder de Europese armoedegrens te vallen.

Het leefloon/leefgeld zit serieus onder de Europese armoedegrens. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat het leefloon/leefgeld onvoldoende is voor heel wat mensen en gezinnen om te overleven , laat staan een leven uit te bouwen dat beantwoord aan de menselijke waardigheid. Personen en gezinnen , die omwille van omstandigheden en tegenslagen in het leven voor een langere periode afhankelijk worden van een leefloon/leefgeld zijn aangewezen op overlevingsstrategieën.

Om de groeiende armoede en sociale uitsluiting tegen te gaan pleit ik net zoals het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen , de vakbonden en de partijen Groen en Ecolo voor het optrekken van de minimumuitkeringen tot boven de Europese armoedegrens. De EU-SILC ( European Union - Statistics on Income and Living Conditions) en het onderzoek ‘ Wat heeft een gezin minimaal nodig ‘ van onderzoekers Bérénice Storms en Karel Van den Bosch ( www.menswaardiginkomen.be) zijn inhoudelijke richtinggevers.

Verder vraag ik de Federale , Vlaamse , Waalse en Brusselse regering om dringend extra gecoördineerde initiatieven te nemen om bijkomende opvangplaatsen te voorzien voor mensen in een daklozensituatie. Dit alles moet kaderen binnen een gecoördineerde totaalaanpak ter bestrijding en preventie van dakloosheid in heel het land. Bij het opstellen, implementeren en de evaluatie van dit totaalplan wordt zoveel mogelijk de ervaringsdeskundigheid van mensen in armoede en sociale uitsluiting benut.

De beleidsdomeinen en bevoegdheden voor armoedebestrijding zitten verspreid over de verschillende overheden. De Federale , Vlaamse , Waalse en Brusselse regering moeten dringend extra gecoördineerde initiatieven nemen om sociale uitsluitingen op de levensdomeinen huisvesting en toegang tot nutsvoorzieningen , inkomen en tewerkstelling, maatschappelijke dienstverlening, onderwijs, gezondheidszorg, ....te bestrijden. Bij het opstellen, implementeren en de evaluatie van dit totaalplan wordt zoveel mogelijk de ervaringsdeskundigheid van mensen in armoede en sociale uitsluiting benut.

2. Een schrijnend gebrek aan opvangplaatsen voor asielzoekers.

Tengevolge van een niet samenhangend asielbeleid werden we de afgelopen jaren telkens geconfronteerd met een tekort aan opvangplaatsen voor asielzoekers, met schrijnende beelden en situaties tot gevolg.
Sinds 2009 zijn er al maar liefst 11 500 mensen waarvoor er geen plaats was in de opvanginitiatieven.
Op 16 januari 2012 waren er voor 90 asielzoekers geen plaats in de opvanginitiatieven en ze belanden hierdoor op straat. Het was toen -8°C. SOS Opvang redde oa een zwangere vrouw en zorgde dat ze niet in de vrieskou moest slapen. Ze verloor tijdens haar vlucht naar hier haar man & kinderen in Griekenland.
Op 19 september werden 72 asielzoekers en daklozen door de lokale politie uit het Noord station gezet in Brussel.
Tien dagen verder bevonden de mensen zich nog altijd op straat, meer bepaald op het Chaucheretplein. Deze mensen leefden in schrijnende omstandigheden. De kinderen moesten zich wassen met onzuiver water uit een fonteintje en eten zelf van de grond.
Op maandag 23 januari werden opnieuw 54 asielzoekers op straat gezet.

Ondertussen heb ik vernomen dat er maar liefst 1900 opvangplaatsen zullen verdwijnen.

De Federale , Vlaamse , Waalse en Brusselse regering moeten dringend extra gecoördineerde initiatieven nemen om bijkomende opvangplaatsen te voorzien voor asielzoekers.

3. Aanpak van de structurele werkloosheid.

Nog steeds ervaren vele duizenden mensen langdurige, structurele werkloosheid. Er zijn verschillenden oorzaken. We evolueren meer een meer naar een kenniseconomie.
Mensen uit kansengroepen zijn vaak laaggeschoold en bezitten heel vaak niet over de aangewezen diploma’s. De eisen op de arbeidsmarkt liggen ook steeds hoger.
Uit cijfermateriaal blijkt ook dat mensen uit kansengroepen vaak tewerkgesteld zijn via tijdelijke contracten en het zijn vaak laagbetaalde jobs in conjunctuurgevoelige sectoren.

Het hebben van een job via duurzame tewerkstelling is een belangrijke buffer tegen armoede en sociale uitsluiting. Cijfers van het EU-SILC ( European Union-Statistics on Income and Living conditions) tonen dit heel duidelijk aan.
Een job zorgt ook voor meer dan een inkomen alleen. We moeten dus zeker blijven inzetten op tewerkstelling, op voorwaarde dat dit duurzame tewerkstelling is .

Ik geloof echter niet in het voorstel van Federaal minister van werk Monica De Coninck. Ze wil in de strijd tegen de langdurige werkloosheid flexibele contracten introduceren, van zes tot acht maanden, voor langdurige werkzoekenden . De werkgever zou die contracten makkelijk kunnen verbreken als de werknemer de voorwaarden niet respecteert.
Een van de problemen die langdurige werklozen uit kansengroepen ervaren is net het niet vinden van duurzame tewerkstelling. Ze blijven vaak steken bij tijdelijke (interim)contracten in conjunctuurgevoelige sectoren met vaak weinig werkzekerheid. Dit zorgt vaak voor inkomstenonzekerheid,......Dit los je niet op met het aanbieden van flexibele contracten , maar met krachtgerichte begeleiding op maat.

Activering van mensen kan kansen bieden op voorwaarde dat deze activering vertrekt vanuit een emancipatorische invalshoek. Ik spreek trouwens liever van een sociaal participatiebeleid

Een sociaal participatiebeleid dat emanciperend werkt vertrekt vanuit de mogelijkheden, sterktes en vaardigheden van mensen uit kansengroepen , het creëert kansen, het creëert de mogelijkheid om te experimenteren, om stappen vooruit te zetten , maar het is ook een beleid dat hen ook begeleid en steunt als het niet meteen lukt.

De Federale regering en de deelstaatregeringen kunnen verdere stappen vooruit zetten naar zo'n sociaal participatiebeleid.

4.Radicale, maar rechtvaardige overgang naar de groene economie.

De huidige economie, gekenmerkt door casinokapitalisme en grenzenloze consumptie , is niet duurzaam. De blinde fixatie op BBP groei leidt tot een zware uitputting van het milieu, en creëert zeepbelrijkdom die onvermijdelijk weer uit elkaar spat.We botsen nu tegen de grenzen aan. Periodes van BBP-groei en BBP-crash volgen elkaar op, maar de toestand van onze planeet en het welzijn van de mensen staan ernstig onder druk en gaan achteruit.

Willen we de klimaatverandering, de groeiende sociale uitsluiting en de structurele werkloosheid stoppen en verminderen moeten we kiezen voor een ander economisch model.
We moeten nu volop kiezen voor een duurzame economie bestaande uit onder andere kmo’s, coöperatieve bedrijven en sociale economie als alternatief voor een economie bestaande uit oncontroleerbare multinationals.
Door te kiezen voor een groene economie bestaande uit een ambitieus renovatieplan voor het isoleren van alle woningen in Vlaanderen tegen 2020 ( de sociale woningen eerst) , 20 % biologische landbouw tegen 2020, groene energie ( windmolens, zonnepanelen, waterkracht , biomassa, ….) en betaalbare energie, uitbreiding van duurzame mobiliteit ( fietsen, fietspaden, meer en beter openbaar vervoer, elektrische wagens,….) , ecologische innovatie, productinnovatie, cradle-to-cradle productie, lokale productie, milieuherstel, een sterke sociale sector en onderwijs, creëren we vele jobs en dragen we zorg voor het milieu.
Groen en Ecolo wil dat het klassieke meetinstrument voor het meten van de economische groei en welvaart , het BBP, wordt vervangen door het ISEW( index of sustainable economic welfare) dat rekening houdt met het milieu, het welzijn van mensen, vrijwilligerswerk, eerlijke handel, enz….Ik ben het daar volledig mee eens.

Deze Federale regering neemt echter maatregelen die de verdere uitbouw van een groene economie belemmert, denken we maar aan het schrappen van het overgrote deel van de fiscale aftrekbaarheid van energiebesparende maatregelen.

5.Regulering van de financiële markten en rechtvaardiger belasting.

Door het nastreven van grenzenloze winstmaximalisatie hebben banken wereldwijd belegd in zeer risicovolle beleggingen.Deze winsthonger heeft voor zeepbelrijkdommen gezorgd die ondertussen uit elkaar zijn gespat.Dit bracht de financiële sector en de economie in zware moeilijkheden.
Wereldwijd moesten de overheden vele en vele miljarden injecteren in de financiële sector om het systeem overeind te houden en om erger te voorkomen.
Nu zijn het dezelfde ratingbureau's die eerder die risicovolle beleggingen ( die mee aan de oorzaak liggen van de huidige crisis) de hemel insprijsden , die nu de landen onder vuur nemen die de banken hebben moeten redden met overheidssteun.
Na de eerste financiële crisis nam de nood toe om de financiële sector strenger te reguleren. Hier is tot nu toe onvoldoende werk van gemaakt.

Via de fiscale gunstmaatregelen zoals de notionele interestaftrek en de DBI-aftrek loopt de Federale overheid miljarden euro's inkomsten mis. De huidige Federale overheid heeft de notionele interestaftrek verlaagt naar 3 % , maar heeft er nog steeds geen voorwaarden aangekoppeld.

Ik pleit voor een striktere en effectieve regulering van de financiële sector en een splitsing van de spaarbanken en de speculatieve banken.
De notionele interestaftrek moet hervormt worden en gekoppeld worden aan jobcreatie en/of investeringen in duurzame economie.

Ik ben verontwaardigd bij het zien van dakloosheid.

2012-01-23T14:44:00.000-08:00

Op 04 januari 2012 had ik een afspraak met een vriend in Brussel. Na mijn afspraak stapte ik richting het Noord Station van Brussel om de bus naar Leuven te nemen.Toen ik bijna aan het Noord station was kwam ik voorbij het luxueuze Sheroton hotel. In de bar van het hotel zaten verschillende mensen te keuvelen bij een glas wijn. Even verder,in een inham van datzelfde hotel probeerde een dakloze beschutting te zoeken voor het stromweer dat losbarste boven Brussel.
Aangekomen aan het Noord Station ontdekte ik dat ik ongeveer 40 minuten moest wachten op een bus naar Leuven.
Het was aan het regenen en de storm begon in te beuken op Brussel. Aan het Noord station zag ik schrijnende situaties. Buiten aan het station in de groezelige inhammen probeerde 8 , mogelijk 9 autochtone en allochtone daklozen te slapen, alleen toegedekt met wat karton en dunne dekens. De stormwind loeide en de regen spatte tegen de glazen deuren en op de slapende mensen.

De onderstaande foto's zijn geen foto's van de mensen die ik op 04 januari zag, maar de barre levensomstandigheden waren gelijkaardig.

Een dakloze had ,zoals wij allemaal doen zijn schoenen uitgedaan voor hij ging slapen . Alleen , wij doen dit in de veiligheid van onze woonst. Hij kon dit niet. Er moet maar iemand zijn die zijn schoenen wegneemt en hij is zijn schoenen kwijt.
Een paar daklozen hadden zich bij elkaar gelegd om het toch maar een beetje warm te hebben, als dit al mogelijk was.

Bij mensen die een daklozensituatie ervaren wordt het leven dat beantwoord aan de menselijke waardigheid zeer ernstig onder druk gezet. Daklozen moeten leven in mensonwaardige omstandigheden en moeten zich beroepen op pure overlevingstrategieën.
Daklozen hebben zeer beperkte of geen toegang tot nutsvoorzieningen elektriciteit en gas. Dit maakt dat ze zich onder andere niet of zeer moeilijk kunnen verwarmen.
Mensen die een daklozensituatie ervaren hebben ook een zeer beperkte of geen toegang tot de nutsvoorziening water. Mensen in een daklozensituatie kunnen zich hierdoor moeilijk wassen en hun kleren wassen. Het niet hebben van een woonst maakt dat je constant wordt bloot gesteld aan de verschillende weersomstandigheden en de mogelijke (nachtelijke) onveiligheid op straat .
De mensonwaardige levensomstandigheden zorgen ervoor dat hun fysieke , psychische en psychosociale welzijn ernstig worden aangetast. Het zorgt voor een grotere vatbaarheid voor tal van kwalen en ziektes, psychologische problematieken en sociaal uitgesloten worden in de meest ergste vorm.
Om nog maar ze zwijgen van het stijgend geweld tegen daklozen.

Dakloosheid is zeker ook een groot maatschappelijk probleem.

Grondwetsartikel 23 en artikel 3 van de Vlaamse wooncode stellen dat iedereen recht heeft op kwaliteitsvolle en betaalbare huisvesting. Uit het meest recentelijk tweejaarlijkse rapport 2011 van het Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting blijkt echter dat dit zeker geen garantie biedt dat ook iedereen effectief toegang heeft tot kwaliteitvolle en betaalbare huisvesting.
De crisisopvanginitiatieven in Brussel, Gent , Leuven , enz…. zitten steeds vol. Al reeds vele jaren worden we geconfronteerd met beelden van autochtone en allochtone daklozen en dakloze asielzoekers die noodgedwongen op straat moeten leven.
Als daklozen proberen om uit hun daklozensituatie te komen en op zoek gaan naar een woonst komen ze tal van knelpunten en uitsluitingen met structurele oorzaken tegen.

De vraag die weer hier kunnen stellen is of we het ons als rijk land kunnen veroorloven dat nog steeds zoveel mensen moeten leven in zo’n mensonwaardige omstandigheden. Kunnen we het ons veroorloven dat mensen zo opgeslorpt worden door het puur overleven, zodat er geen tijd en energie meer overblijft om aan persoonlijke ontwikkeling te doen.

Wat mij betreft niet!! Ik vind het een rijk land onwaardig!!

Ik denk nog steeds aan deze mensen en alle andere mensen in een daklozesituatie.
De opvangcentra voor daklozen en asielzoekers zitten vol. Elk jaar krijgen we heel het jaar door te maken met zulke schrijnende situaties.
Het geraakt er bij mij echt niet in dat er echt geen oplossingen mogelijk zijn om te verkomen dat mensen in zulke mensonwaardige levensomstandigheden moeten leven.

Waar er uitdagingen zijn voor de menselijke waardigheid moeten de verschillende overheden extra maatregelen nemen.
Er zijn dringend bijkomende maatregelen nodig om dakloosheid te verkomen en mensen in staat te stellen om een leven op te bouwen dat beantwoord aan de menselijke waardigheid.

Dakloosheid is een zeer complexe problematiek met diverse oorzaken. Wat de oorzaak ook is , dakloosheid is altijd een uiting van extreme armoede en sociale uitsluiting.

Dakloosheid vraagt een integrale aanpak op individueel niveau ( bv het versterken van mensen) , institutioneel niveau ( werking van maatschappelijke instellingen verbeteren ) en maatschappelijk niveau ( werken aan maatschappelijke structuren). Bij dit proces moeten we de ervaringsdeskundigheid van mensen in armoede en daklozen zoveel mogelijk betrekken.Zij weten beter dan wie ook wat het is om in extreme armoede te moeten leven.

De verschillende bestuurlijke overheden hebben een grote verantwoordelijkheid om meer in te zetten op preventieve begeleiding en het veranderen van maatschappelijke structuren. Verenigingen zoals verenigingen waar armen het woord nemen , verenigingen voor daklozen , SOSopvang , enz…. werken op een krachtgerichte manier , doen aan beleidsbeïnvloeding en moeten nu soms het werk doen waar de verschillende overheden verantwoordelijk voor zijn, nl het voorzien van voldoende crisisopvangplaatsen.

Caroline Lucas ( Green party, UK) speech @ St Pauls

2012-01-23T10:51:00.000-08:00

Caroline Lucas ( Green party of England and Wales, UK) addressing an Occupy protest demonstration in London, UK. Fantastic speech.

Groen - Staatssecretaris De Block legt zich neer bij stijgende armoede

2012-01-17T13:24:00.000-08:00

Meer lezen hierover ? Klik op onderstaande link.

Groen - Staatssecretaris De Block legt zich neer bij stijgende armoede

Merry Christmas and a happy New Year.

2011-12-24T03:24:00.000-08:00

I wish everybody a Merry Christmas and happy New Year. May 2012 be a year full of emotional, physical and psychological well-being for you and your family and friends.

Poverty and social inequalities are still rising and global climate change is still not under control.
Let's hope that in 2012 there will be more genuine attention for people living in poverty and social exclusion and for the future of our planet. Let's hope 2012 will bring the policies that are needed to address and tackle poverty and global climate change.

Durban: de evaluatie.

2011-12-14T09:02:00.000-08:00

Op 21 december, om 20u, organiseren JongGroen!Leuven i.s.m.Groen!Leuven "Durban: de evaluatie" in het MSI (00.28) aan het Erasmusplein 2 in 3000 Leuven

De klimaatconferentie in Durban die zondag afliep wordt gelabeld als 'een mislukking' die 'het klimaat niet gered heeft, maar de onderhandelingen wel'. Maar wat is nu precies beslist op deze klimaattop? Welk akkoord is er bereikt, en is dit positief? Welke kansen zijn blijven liggen? Welke rol speelden België en Europa in deze onderhandelingen, en hoe hebben andere landen en continenten een nieuw akkoord gestimuleerd of geblokkeerd?

Deze vragen én de vragen over Durban die op jouw lippen branden, stellen we aan:

- Peter Wittoeck, hoofd van de cel Klimaat van de leefmilieu, lid van de Belgische delegatie Durban
- Tom Delreux, Professor Europese beleid UC Louvain-la-Neuve
- David Dessers, actief bij Climaxi en het Leuvens

Iedereen is van harte welkom.

Bron tekst en foto: Facebook page JongGroen! Leuven.

De internationale dag tegen de armoede 2011 voor mij..

2011-12-04T03:01:00.000-08:00

Armoede en sociale uitsluiting is en blijft een groot probleem in België. Alle armoede indicatoren staan op rood. De jaarboeken armoede en sociale uitsluiting, het meest recente armoedebarometer rapport 2011 van het platform Decenniumdoelen 2017, de dossiers van het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen , de OCMW’s en de rapporten van Vlaamse steden en gemeenten ( VVSG ) vertellen ons dat armoede stijgt. Ook in Leuven gaat het niet goed met de armoede.
Nog steeds ondervinden ruim 1 600 000 mensen in België achterstellingssituaties en sociale uitsluitingen met structurele oorzaken op de levensdomeinen huisvesting en toegang tot nutsvoorzieningen, inkomen en tewerkstelling, gezondheidszorg, maatschappelijke dienstverlening, onderwijs, rechtspraak , enz...

Op 17 oktober is het de internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting. Naar aanleiding van deze dag organiseren tal van verenigingen waar armen het woord nemen, buurwerkingen, CAW's en OCMW's samen tal van activiteiten over heel België. Ook dit jaar weer.

Armoede en sociale uitsluiting is een thema dat me enorm bezig houdt. Armoede en sociale uitsluiting is voor mij een enorm onrecht, een aanslag op de menselijke waardigheid. Een onrecht dat we samen met de mensen in armoede moeten aanpakken , en dit op een emancipatorische , krachtgerichte manier.

Ook binnen mijn studies sociaal agogisch werk aan het HIRL en mijn stage bij de vereniging waar mensen in armoede het woord nemen Leren Ondernemen in Leuven neemt het thema armoede en sociale uitsluiting een belangrijke plaats voor mij in.

Op mijn stageplek Leren Ondernemen ben ik momenteel bezig met een participatief beleidsproject. Via uitgebreide gesprekken met mensen in armoede probeer ik inzicht te krijgen op de buitenkant ( sociale uitsluitingen) en binnenkant ( de belevingswereld ) van de armoedesituatie waarin deze mensen zich bevinden en te bekijken hoe het komt dat ze te maken krijgen met energiearmoede (toegang tot nutsvoorzieningen elektriciteit , gas en water). We gaan samen op zoek naar knelpunten en sociale uitsluitingen met structurele oorzaken. De bedoeling is dat ik een beleidsdossier opstel met beleidsvoorstellen voor verschillende bestuurlijke overheden en maatschappelijke instellingen, met bijzondere aandacht voor de gemeentelijke overheid( gemeentebestuur, OCMW). Deze aanbevelingen ga ik ook aftoetsen bij mensen in armoede.

Vanuit mijn oprechte verontwaardiging over de stijgende armoede en sociale uitsluiting heb ik de afgelopen jaren deelgenomen aan de activiteiten naar aanleiding van de internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting. Ook dit jaar weer.

De actiedag in Leuven vond plaats op 12 oktober. Het thema van de actiedag in Leuven was : participatie.
Dit jaar werd er gekozen voor een flashmob. In de ochtend was er ook een actie aan het station om de sociale uitsluitingen weer te geven die mensen in armoede ervaren op verschillende levensdomeinen.
Deze acties waren het resultaat van een samenwerking tussen verschillende Leuvense verenigingen, die sterk werken rond armoedebestrijding: Arktos, Buurtwerk ’t Lampeke, Buurtwerk Casablanca, Leren Ondernemen, inloopteam de Meander, de Wissel, Riso Vlaams-Brabant, CAW-Leuven, de integratiedienst stad Leuven en OCMW Leuven. Dit alles gebeurt met de steun van de stad Leuven en de Provincie Vlaams-Brabant.
Samen met mensen in armoede , vaste medewerkers en stagiairs van Leren Ondernemen heb ik enthousiast deelgenomen aan de Leuvense actiedag.

Op zondag 16 oktober vond er een nationale actiedag in Brussel plaats. Het meest recente armoedebarometer rapport 2011 van het platform Decenniumdoelen 2017 en de cijfers van de EU-SILC tonen aan dat in Vlaanderen bijna 10% en over geheel België ongeveer 17% van de kinderen opgroeien in een gezin in armoede.
Het thema van de nationale actiedag was dan ook :stop armoede bij kinderen en jongeren.

Onderdeel van de actiedag was een betoging met verschillende eisen:

1. Laagste inkomens omhoog.

2. Toegang tot kwaliteitsvolle sociale diensten.

3.Toegang tot de arbeidsmarkt.

Op de betoging waren er heel wat mensen aanwezig. Veel mensen in armoede ,vertegenwoordigers van verenigingen waar armen het woord nemen, vertegenwoordigers van de dialoogwerkgroep energie en armoede van Samenlevingsopbouw Antwerpen provincie en het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen. Ook Groen! was aanwezig op de actiedag in Brussel.Samen met Federaal parlementslid Wouter De Vriendt en Bart Dhondt , de nationaal voorzitter van JongGroen! ben ik namens Groen! opgestapt tijdens de betoging tegen armoede en sociale uitsluiting.

De dialoogwerkgroep energie en armoede van Samenlevingsopbouw Antwerpen provincie en verschillende verenigingen waar armen het woord nemen hebben op vraag van de Vlaamse regering een evaluatie gemaakt van de sociale openbare dienstverplichtingen die genomen zijn na de vrijmaking van de energiemarkt in Vlaanderen..

Het resultaat is een met getuigenissen onderbouwd beleidsdossier met aanbevelingen.

Op vrijdag 21 oktober 2011 voerden Samenlevingsopbouw en vertegenwoordigers van verschillende verenigingen waar armen het woord nemen ( waaronder Leren Ondernemen uit Leuven ) actie en vraagde bijkomende sociale maatregelen om energiearmoede tegen te gaan.

Namens Leren Ondernemen heb ik deelgenomen aan de actie om de eisen kracht bij te zetten.

Het waren 2 drukke weken van mobiliseren en actie voeren, maar ik vond het enorm interessant en heb er enorm van genoten dat zoveel mensen op straat kwamen tegen het onrecht armoede en sociale uitsluiting.
De meest recente armoedecijfers vertellen ons dat armoede stijgt. Alle armoede indicatoren staan op rood.
Er is met andere woorden blijvende aandacht nodig voor het versterken van mensen in armoede en te wegen op het beleid. Acties en beleidswerk blijven hard nodig. Daar gaan we voor.

British pop music: Adele - Someone like you (OFFICIAL VIDEO LYRICS) HD Live from Brit Award...

2011-11-18T15:12:00.000-08:00

Breathtakingly beautiful :-)

Disco House:Dj Meme Orchestra Feat. Tracey K - Love Is You (Original Disco Mix) (2011)

2011-11-05T03:37:00.000-07:00

A most lovely piece of fluffy disco house :-)

Groen! and ecologism

2011-11-03T13:01:00.000-07:00

1. The ideology of Groen! and the position of Groen! in the political landscape

Groen! is the Flemish green party with ecologism as political ideology.

Green politics and ecologism is a new political ideology with a coherent set of ideas and policies to address and tackle the linked economic, environmental and social crises , by investing massively in the green economy in order to create jobs and move towards a sustainable, zero-carbon economy, moving away from an obsession with growth and build a more equal society. it is a vision of a fairer society that meets everyone’s needs, and an economy working with nature rather than against it.
Of a more equal society. Of higher incomes for pensioners rather than bonuses for bankers. Of quieter, cleaner, safer streets.
Of stronger local communities and the space for children to play and learn. Of healthier, safer, better food and the quality time to appreciate it. Of a one-planet economy instead of the dangerous fantasy of a multi-planet economy we are trying to achieve now.

Being a green party , the core values of the Flemish green party Groen! are :social and environmental justice, the fight against poverty and social inequalities, fair trade,environmental and climate protection,equal rights for minority groups, green economy, sustainable development, quality of life and grassroots democracy

With clear and outspoken views on environmental pollution, global climate change, poverty, gay marriage,people without papers, the current neo-liberal free market economy and a green fair economy as alternative and a strong public sector , the flemish green party Groen! places itself explicitly left of the political spectrum.

2.A brief history of Groen!

Before 2003 Groen! was called Agalev.

Agalev was founded in the late 1970s. Many of the founders of the political party Agalev came from or were inspired by the social movement Agalev and from both social and ecological movements as Greenpeace, Oxfam, the peace movement, Amnesty International, and so on.

Although the political party was officially established in 1982, Agalev was already active in the late 1970s.

In the early years Agalev protested against environmental pollution, nuclear power, the consumer society, the rising poverty, the neo-liberal free market economy and together with other social movements agalev was one of the driving forces behind the great demonstrations against nuclear weapons in Belgium.
Agalev pleaded for a more sustainable and fair economy, for fair trade, more organic agriculture , for the protection of the climate and ecosystems,for more renewable energy, for genuine attention to people who are living in poverty , a basic income, social security, same-sex marriage , and so on...

Agalev participated in the 1979 European elections and polled 2.3% of the votes.
In the 1981 election the party won 4% of the votes and two seats in the Chamber of Representatives and one in the Senate. His Walloon counterpart Ecolo also won two seats in the Chamber and three seats in the Senate.

In the 1999 elections Agalev and its Walloon sister party Ecolo performed exceptionally well. Agalev polled more than 7,0% of the votes and nearly doubled its seats from 5 to 9.
The Greens joined the first cabinet Verhofstadt, consisting of both the Flemish and Walloon liberals ( centre right parties ) and the socialist parties.

On the national level, the greens, both Ecolo and Agalev were able to enact legislation on several key green issues: the cabinet decided to opt out of nuclear energy, it opened marriage to homosexuals, legalised several thousands of people without papers, established a Federal food control agency, enacted an anti-discrimination law and promised to in time spend 0,7% of the national income on internatonal development aid.
On the Flemish level organic agriculture was promoted, people with handicaps got personal budgets and a system of time credits was adopted to allow people to combine work, care and free time better.

In 2003 , the party Agalev faced a serious defeat in the election and lost all its seats in the Chamber and Senate. In response to the election results the Flemish ministers Mieke Vogels and Vera Dua stepped down.
With Vera Dua as its chair the party Agalev renewed its political profile and changed its name to Groen!.

In the 2004 elections the party gained 7,6% of the votes on the Flemish level and 9,8 % in the capital of Brussels.
In the 10 June 2007 federal election, the party regained representation in both the Chamber and the Senate.
In 2007, Mieke Vogels became chair of the Flemish Green party and worked on the renewing of the party's political profile.
On october the 25th , Wouter Van Besien got elected as the new chair of Groen!

In the 2010 federal elections Groen! polled more votes than 4 years ago. Groen! did exceptionally well in the constituency of Leuven.

3. The manifesto and policies of Groen!

Groen! believes that we face not one crisis but three crises; there is a rampant crisis in the environment, a crushing social crisis, characterized by increasing poverty and growing social inequalities and a crisis in the economy.
What we’ve seen over the past couple of years is an economy in turmoil, leaking jobs and eating into pensions and savings.
The financial system of the world has grown out of all proportion to the real
economy it is supposed to serve. By building on easy credit and financial speculation, it has lost touch with its physical underpinnings.Casino capitalism has become more important than making things and providing services.
Grim as the economic crisis is, global climate change remains the most serious challenge we face – a crisis that has arisen because the existing economic model relies on continually increasing, wasteful, unsatisfying consumption of the Earth’s finite resources and unlimited conspicuous consumerism.

We also face a crushing social crisis, characterized by increasing poverty and growing social inequality.
In Belgium , around 15,2% of the population is living at or below the European poverty line; that's approximately 1 600 000 people. Approximately 114 000 people need food aid. Approximately 17 % of the children in Belgium live in poverty. Minority ethnic groups, lone parents, and people without formal qualifications have more possibility to live in poverty than the other groups in society.
Inequality around the world has also continued to grow despite increasing overall prosperity. The richest 2% of adults in the world own more than half of all household wealth, while almost half the world — more than three billion people — live on less than $2.50 a day.

The problems are global and interrelated, and so are the solutions. Business as usual is no option. In order to address and tackle the interrelated crises , Groen! puts forward a coherent set of policies ; a Green new deal .
The Green New Deal is all about investing massively to create jobs and move towards a sustainable, zero-carbon economy.

1. Environment and global climate change

Global climate change is one of the most serious crisis we face. Glogal climate change is a crisis that has arisen because the existing economic model relies on continually increasing, wasteful, unsatisfying consumption of the Earth’s finite resources and unlimited conspicuous consumerism, an economy that is based on a dangerous fantasy of a multi-planet economy .

There is a vast amount of scientific prove that global climate change is happening faster than anyone predicted .

The serious effects of global climate change are already upon us, especially upon the people in the developing countries.We can’t ignore the growing number of people in developing countries who are critically effected by global climate change.

Some will tell you that ‘green’ issues are a luxury in times of economic hardship. Wrong. Green policies are essential if we are to get out of this mess and create a sustainable and fair economy.

Groen! pleads for a realistic and radical set of policies to address and tackle galloping climate change. Groen! puts forward the Green new deal and want to reduce carbon emissions by 90 % by 2050.
The Green New Deal is all about investing massively to create jobs and move towards a sustainable, zero-carbon economy, moving away from an obsession with growth and build a more equal society..
The green new deal would consist of a package of measures like investment in renewables, public transport, insulation, social housing, waste management,more organic agriculture, sustainable consumption, regulating the financial sector more strictly, support new institutions like a green investment bank, protect basic public services,value and protect carers, and volunteers, and so on...

2. Poverty

Inequality and poverty around the world has continued to grow despite increasing overall prosperity. The richest 2% of adults in the world own more than half of all household wealth, while almost half the world — more than three billion people — live on less than $2.50 a day.

In Belgium , around 15,2% of the population is living at or below the European poverty line( income below 60 per cent of the median income of the people of a country ) ; that's approximately 1.600.000 people.
Approximately 114 000 people need food aid. A staggering 17 % of the children in Belgium live in poverty. Minority ethnic groups, lone parents, and people without formal qualifications have more possibility to live in poverty than other groups in society.
A growing number of people in Belgium have problems to pay the bills of basic things as rent and heating. More and more people are no stranger to fuel poverty.

Although, not having enough money to pay for basic needs is at the heart of a life in poverty, poverty is more than just a lack of money.

Poverty is about becoming isolated from friends and family and having problems with accessing decent housing, health services and schools and life long learning opportunities. People living in poverty experience a lack of proper access to housing, employment and income, health care,social services, proper education,healthy food, and so on...

Groen! is in favour of a positive approach to poverty and social exclusion.Such an approach starts from the positive steps people make to move out of poverty and the positive assets that people have rather than focusing on what they do not have .It is a participatory approach that build trust with people living in poverty by using language that empowers rather than stigmatises.

Groen! wants to promote opportunities for the participation of people living in poverty to influence policy and practice.

People living in poverty often have to depend on the social services like OCMW, CAW, jobcentres or libraries. More and more people have to depend on social services to make their livelihood more secure.Social services do what they can and try to get by with the resources they've got.
Unfortunaly, the services delivered by social services are not always adapted to the needs and expectations of people living in poverty.
Social services often focus upon a single part of someone’s life, such as their earnings or income, and ignore the many other factors that impact upon
people’s lives.
Besides that, when talking with people living in poverty you get a sense that those providing services to people living in poverty do not always understand the problems they face.
Groen! would like to tackle this problem by providing poverty awareness training,delivered by people with experience of poverty.

3.Economy and jobs

What we’ve seen over the past couple of years is an economy in turmoil, leaking jobs and
eating into pensions and savings.
The financial system of the world has grown out of all proportion to the real
economy it is supposed to serve. By building on easy credit and financial speculation, it has lost touch with its physical underpinnings.
The real economy has in turn lost touch with its environmental underpinnings.

Casino capitalism has become more important than making things and providing services. Houses have become speculative investments instead of somewhere to live. Banks have had to be rescued, credit to small firms and home buyers has dried up, and unemployment has grown.

The very way we measure economic ‘success’ today shows the bankruptcy of business as usual. ‘Gross Domestic Product’ measures all the economic activity in a country – even the money spent on picking up the pieces of our unfair and unsustainable society. Prisons and pollution are as ‘productive’ as schools and sanitation in the world of conventional economics.

Only the green party says that the current fantasy of a multi-planet economy , characterised by limitless growth and relentless consumerism is far from sustainable and a very dangerous fantasy indeed.

The problems are global and interrelated, and so are the solutions. Business as usual is no option.What we need is a coherent set of policies to address and tackle the current environmental, social and economic crisis ; a Green new deal .

Groen! puts forward the green new deal. The Green New Deal is all about investing massively to create jobs and move towards a sustainable, zero-carbon economy, moving away from an obsession with growth and build a more equal society..

There is much work to be done to create a secure and stable economy.
The Green New Deal is a coherent set of policies to address and tackle the current environmental, social and economic crisis.
The green new deal would consist of a package of measures like investment in renewables, public transport, insulation, social housing, waste management,more organic agriculture, sustainable consumption, regulating the financial sector more strictly, support new institutions like a green investment bank, protect basic public services,value and protect carers, and volunteers, and so on...

The transition to a sustainable, fair economy will create hundreds of thousands of jobs in manufacturing, design, building and engineering.

The green party will offer green workforce training and an
environmental community programme including training courses for jobs in energy
conservation and renewable energy.

Groen! wants to change the current often exclusive activation policy. Sometimes , people living in poverty are absorbed by there problems and find it difficult to do full-time paid work. In such situations it doesn't work when they are forced to do full-time paid work. Groen! calls for more and other forms of participation than just full-time paid work.

4. Welfare

The quality of our lives depends a great deal on the quality of our local services.None of us wants to travel miles to go to school or to the doctor. Services must be accessible.
The Green Party is against further liberalisation, privatisation and deregulation of public services and utilities.
Services must be easily available to everyone who needs them. People living in poverty and the vulnerable suffer most when they are far away or too expensive.
Therefore , the Green Party opposes the trend towards bigger schools, hospitals, councils and prisons, and more centralised surgeries.
Groen! believes in a much stronger emphasis on prevention of ill health, via living healthier lives and greater equality.
Groen! believes we cannot have an effective preventive approach, and thus a long-term-thinking ‘health’ service,
unless we encourage healthier eating, more exercise, a lower-stress, slower-living society, a serious reduction in environmental pollutants, and greater access to tranquil countryside.
And we also have to recognise the connection between mental and physical well-being.

A vast proportion of social care in Belgium is provided by unpaid family carers. Carers should be rewarded for the work they do.

Actie energiearmoede in Brussel

2011-10-13T12:59:00.000-07:00

De dialoogwerkgroep energie en armoede van Samenlevingsopbouw Antwerpen provincie en verschillende verenigingen waar armen het woord nemen hebben op vraag van de Vlaamse regering een evaluatie gemaakt van de sociale openbare dienstverplichtingen.

Het resultaat is een met getuigenissen onderbouwd beleidsdossier met aanbevelingen.

Op vrijdag 21 oktober 2011 voeren Samenlevingsopbouw en vertegenwoordigers van verschillende verenigingen waar armen het woord nemen ( waaronder Leren Ondernemen uit Leuven ) actie en vragen bijkomende sociale maatregelen om energiearmoede tegen te gaan.

Afspraak vrijdag 21 oktober 2011 om 10u aan de hoofdingang Noord station Brussel. Kom gerust af . Alvast bedankt.

Voor bijkomende informatie kan je altijd contact opnemen met de organisatie:

Ellen Dries
Opbouwwerkster 'Energie en Armoede'
Samenlevingsopbouw Antwerpen provincie vzw
Otterstraat 116
2300 Turnhout
Tel: 014 44 26 74 - 014 44 26 75
Gsm: 0491 61 92 87
www.samenlevingsopbouw.be

Internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting 2011 in Leuven.

2011-10-11T11:25:00.000-07:00

Arm maakt rijk (even) stil

2010 was het Europese jaar van de bestrijding tegen armoede en sociale uitsluiting. Er waren heel wat acties en activiteiten in binnen- en buitenland. Ook in Leuven was er o.a. een manifestatie met optocht op woensdag 13 oktober ’10 – in het kader van de internationale dag tegen armoede - waarbij heel wat organisaties en mensen (ook uit deze buurt) betrokken waren. Er was een grote opkomst met een zeer verscheiden publiek. Daarnaast was er ook aandacht voor dit thema in de Leuvense basisscholen met o.a. een ballonnenactie, een tekenwedstrijd en het spel ‘Uit de boot’.

Het Europese jaar is achter de rug, maar armoede en sociale uitsluiting blijven bestaan. Het is nodig dat we dit blijvend bestrijden en in de kijker zetten. Daarom willen we enkele acties in de kijker zetten.

Op woensdag 12 oktober ’11 zal een deel van het Martelarenplein (aan het station) er helemaal anders uitzien. Meer vertellen we niet, want het moet een verrassing blijven. Ga in elk geval kijken tussen 6u00 en 11u00 ’s morgens. We willen iedereen, die Leuven binnenkomt en buitengaat, verrassen en doen nadenken. In de namiddag word je dan weer verwacht op het Ladeuzeplein om 13u00. Er wordt een flashmob gelanceerd voor jong en oud. Iedereen kan en mag meedoen. Een flashmob is een bijeenkomst van een (grote) groep mensen die plotseling op een openbare plek samenkomt en er iets ongebruikelijks doet. Daarna verdwijnt iedereen en wordt alles terug ‘normaal’. En hopelijk blijft er iets nazinderen in de hoofden van deelnemers en voorbijgangers. Er is ook koffie, frisdrank en wat lekkers.

Deze acties zijn het resultaat van een samenwerking tussen verschillende Leuvense verenigingen, die sterk werken rond armoedebestrijding: Arktos, Buurtwerk ’t Lampeke, Buurtwerk Casablanca, Leren Ondernemen, inloopteam de Meander, de Wissel, Riso Vlaams-Brabant, CAW-Leuven, de integratiedienst stad Leuven en OCMW Leuven. Dit alles gebeurt met de steun van de stad Leuven en de Provincie Vlaams-Brabant.

Bron programma: www.lerenondernemenvzw.org , www.lampeke.be

Internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting 2011

2011-10-10T13:37:00.000-07:00

Op 17 oktober is het de internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting. Naar aanleiding van deze dag organiseren tal van verenigingen waar armen het woord nemen, buurwerkingen, CAW's en OCMW's samen tal van activiteiten over heel België. Op zondag 16 oktober is er een nationale actiedag in Brussel. Het meest recente armoedebarometer rapport 2011 van het platform Decenniumdoelen 2017 en de cijfers van de EU-SILC tonen aan dat in Vlaanderen bijna 10% en over geheel België ongeveer 17% van de kinderen opgroeien in een gezin in armoede.

Het thema van de nationale actiedag is dan ook :STOP ARMOEDE BIJ KINDEREN EN JONGEREN!.

Onderdeel van de actiedag is een betoging met verschillende eisen.

12U00-12U30: verzamelen aan het Noord station in Brussel

13u00:Manifestatie met 3 eisen:

1. Laagste inkomens omhoog.

2. Toegang tot kwaliteitsvolle sociale diensten.

3.Toegang tot de arbeidsmarkt.

De betoging gaat richting Sint Katelijneplein waar achteraf tal van workshops en optredens zullen plaatsvinden.

Meer info hierover ende andere acties in België vind je op www.17oktober.be

Groen! en het ecologisme

2011-10-08T10:53:00.000-07:00

1. De ideologie van de Groen! en de situering van Groen! in het politieke landschap

1.1 De ideologie van Groen!

Groen! is de ecologische partij , de groene partij van Vlaanderen. Als ecologische partij vertrekt Groen! vanuit de politieke ecologie of het ecologisme.

Het ecologisme is een volwaardige nieuwe politieke stroming naast de christen-democratie van de CD&V en CDH, het liberalisme van Open VLD en MR en LDD, de sociaal-democratie van SP-a en PS , het Vlaams nationalisme van N-VA en extreem-rechts van het Vlaams Belang en Front National.

De politieke ecologie is ontstaan begin jaren ’70 , de periode wanneer ook de nieuw sociale bewegingen zoals de milieubewegingen , de vredesbeweging, de Noord-zuidbeweging , de holebibeweging en de vrouwenbewegingen ontstonden of hun invloed op de politieke besluitvorming gevoelig zagen toenemen.

Binnen het ecologisme en Groen! staan sociale en ecologische rechtvaardigheid, armoedebestrijding, eerlijke handel, bescherming van het milieu en het klimaat,groene economie, gelijke rechten voor minderheidsgroepen, pacifisme,levenskwaliteit ,een wereld dat niet alleen om consumptie draait en basisdemocratie centraal.

Vanuit het ecologisme en de groene partijen is men ervan overtuigd dat we momenteel niet met slechts 1 crisis kampen maar met 3 crisissen: de sociale crisis , de klimaatcrisis en de financieel-economische crisis. Drie crisissen die elkaar beïnvloeden en elkaar versterken. Drie crisissen die niet los van elkaar mogen gezien worden. Stijgende armoede en sociale ongelijkheid, klimaatverandering,olieverspilling, massale jacht op dieren, ontbossing, overbevissing, milieuvervuiling door bevoorbeeld pesticiden, onze huidige vervuilende economie, de industriële landbouw gebaseerd op grootschalige monocultuur en massale veekwekerij, dalende biodiversiteit en bedreigde ecosystemen en een stijgend aantal kinderen en volwassenen met depressies en slaapproblemen zijn voor de groene partijen tekens dat we niet goed bezig zijn.

Milieuproblemen, stijgende armoede , Noord-Zuidproblematiek , vluchtelingenproblematiek en sociale ongelijkheid zijn problemen die volgens de groene partijen en het ecologisme elkaar beïnvloeden en versterken en geïntegreerd moeten aangepakt worden.

1.2. Positionering in het politieke landschap

Met hun duidelijke en uitgesproken kritiek op de huidige neoliberale vrije markteconomie, hun keuze voor een groene economie, hun keuze voor een emancipatorisch armoedebeleid,eerlijke handelen sociale rechtvaardigheid en herverdeling, en hun standpunten over homohuwelijk,onderwijs, huisvesting, mensen zonder papieren en consuminderen positioneerd en profileert Groen! zicht duidelijk sterk sociaal, ecologisch en links.

2. Korte geschiedenis van Groen!

Tot 15 november 2003 heette de Vlaamse groene partij ‘ Agalev’.

De oorsprong van de Agalev (Anders gaan leven) ligt in de jaren ’70 van de vorige eeuw. De Vlaamse groene partij Agalev ( later Groen!) kwam voort uit de beweging Anders gaan leven van Luc Versteylen en de nieuwe sociale bewegingen zoals de vredesbeweging, de Noord-zuidbeweging en de milieubeweging.

Leden van allerlei organisaties uit het middenveld stonden mee aan de wieg van de partij Agalev : Greenpeace, Bond Beter Leefmilieu, Oxfam, Amnesty International, Elcker-Ik , Artsen zonder grenzen en vredesbewegingen.

Ook al de partij Agalev in de late jaren ’70 al actief was , werd ze pas officieel opgericht in 1982.

In de beginjaren protesteerde Agalev vooral tegen milieuvervuiling, kernenergie, de consumptiemaatschappij, de stijgende armoede , de neoliberale vrije markteconomie en waren ze samen met tal van nieuwe sociale bewegingen zoals Oxfam de drijvende krachten achter de grote betogingen tegen kernwapens in België. Agalev pleitte voor een meer duurzame en eerlijke economie,voor meer biologische landbouw, de bescherming van het klimaat en de ecosystemen, groene energie,een emancipatorisch armoedebeleid, het basisinkomen, meer sociale zekerheid, homohuwelijk en het allochtonenstemrecht. In de tweede helft van de jaren ’80 bouwt Agalev verder aan haar programma en weet zich te profileren tijdens de massale betogingen tegen de kernwapens. Tijdens de jaren ’90 word de partij verder geprofessionaliseerd . De partij positioneert zich links van de socialisten en tegen onverdraagzaamheid. In het programma komen levenskwaliteit en solidariteit voorop te staan.

In 1999 behaalt Agalev ( mede dankzij de dioxinecrisis) een bijzonder goede score . Ecolo, de Waalse groene partij, doet het even goed en de groenen worden uitgenodigd voor formatiegesprekken over de nieuwe federale en regionale regeringen. Agalev stapt zowel in de Federale als Vlaamse regering. Agalev krijgt in de federale regering bevoegdheid over onder meer leefmilieu, volksgezondheid, dierenwelzijn, voedselveiligheid en ontwikkelingssamenwerking. In de Vlaamse regering zijn de groenen onder meer verantwoordelijk voor leefmilieu, landbouw, welzijn en gelijke kansen, en ook ontwikkelingssamenwerking. Onder druk van de Groenen in de 2 regeringen wordt beslist tot de uitstap uit kernenergie, wordt het Federaal voedselagentschap opgericht, komt er een anti-discriminatiewet , wordt het homohuwelijk goedgekeurd, wordt biologische landbouw gepromoot en komt er meer geld voor armoedebestrijding in België en de ontwikkelingslanden.

Na een ernstige verkiezingsnederlaag in 2003 waar ze al hun zetels op Federaal niveau verliezen neemt Agalev-secretaris Jos Geysels ontslag en onder Vera Dua wordt Agalev omgevormd tot Groen! Tijdens de verkiezing van 2004 halen ze een goede score: 7,6% op Vlaams niveau en 9,8 voor het Brusselse parlement. Bij de Federale verkiezingen in 2007 slaagt Groen! er in terug in de Kamer en de Senaat te komen. In 2007 word Groen!-boegbeeld Mieke Vogels voorzitter van Groen! . Onder Mieke Vogels wordt er inhoudelijk gewerkt. Tijdens de verkiezingencampagne in 2009 pleitte Groen! voor een geïntegreerd beleid om zowel de stijgende armoede, de klimaatverandering als de economische crisis aan te pakken op een duurzame manier. In 2009 werd Wouter Van Besien voorzitter van Groen! De jaren 2010 en 2011 werden gedommineerd door een sterke vraag naar een vergaande staatshervorming en serieuse communautaire problemen. De Vlaams-nationalistische N-VA wint aan Vlaamse zijde de vervroegde federale verkiezingen. In Wallonie wint de PS. Wat volgt zijn slopende en bijzonder langdurige onderhandelingen. Heel wat informateurs, konninklijke bemiddelaars en crisissen verden bereiken 8 partijen , waaronder Groen!en Ecolo onder leiding van Elio Di Rupo een akkoord over BHV, de financieringswet en bevoegdheidsoverdrachten.

3.Het partijprogramma van Groen! .

Vanuit het ecologisme en de groene partijen zoals Groen! is men ervan overtuigd dat we momenteel niet met slechts 1 crisis kampen maar met 3 crisissen: de sociale crisis , de klimaatcrisis en de economische crisis. Drie crisissen die elkaar beïnvloeden en elkaar versterken. Drie crisissen die niet los van elkaar mogen gezien worden. Stijgende armoede en sociale ongelijkheid, klimaatverandering,olieverspilling, massale jacht op dieren, ontbossing, overbevissing, milieuvervuiling door bevoorbeeld pesticiden, onze huidige vervuilende economie, de industriële landbouw gebaseerd op grootschalige monocultuur en massale veekwekerij, dalende biodiversiteit en bedreigde ecosystemen en een stijgend aantal kinderen en volwassenen met depressies en slaapproblemen zijn voor de groene partijen tekens dat we niet goed bezig zijn.

Milieuproblemen, stijgende armoede , Noord-Zuidproblematiek , vluchtelingenproblematiek en sociale ongelijkheid zijn problemen die volgens de groene partijen en het ecologisme elkaar beïnvloeden en versterken en geïntegreerd moeten aangepakt worden.

De klimaatverandering en armoede stopt niet aan de landsgrens. Het zijn sterk mondiale problemen die iedereen treft, de meest kwetsbaren hier in België en in het zuiden eerst.

Om deze grote crisissen aan te pakken schuiven de Vlaamse groene partij Groen! , de Waalse groene partij Ecolo, de Britse Green party en alle andere Europese groene partijen de Green New Deal naar voren. De Groene New Deal is een gelijktijdige aanpak van de klimaat-, sociale en financieel-economische crisis, via massale investeringen in een ecologische economie.

1. Milieu en klimaat

Een van de grootste problemen nu en in de toekomst is de klimaatverandering. Er is een gigantische hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs dat de aarde opwarmt en dat de klimaatverandering grotendeels veroorzaakt wordt door onze vervuilende economie, onze consumptiemaatschappij in het westen, onze niet duurzame manier van leven. Een groeiende hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs zegt ons ook dat de klimaatverandering sneller gebeurt dan verwacht. De rapporten van het IPCC( Intergovernmental Panel on Climate Change) zijn hier duidelijk over. De gevolgen van de klimaatverandering zijn nu al zichtbaar en voelbaar in een groeiend aantal landen in de derde wereld, landen die historisch het minste schuld hebben aan de opwarming van de aarde en niet het geld hebben om zich aan te passen aan de gevolgen hiervan.

De opwarming van de aarde zal meer en meer een sterk sociaal probleem worden: stijgende armoede en sociale ongelijkheid, voedselcrisissen en woestijnvorming en klimaatvluchtelingen. Het zal ook meer en meer een veiligheidsprobleem worden door het schaarser worden van water, vruchtbare gronden en grondstoffen.

Groen! gaat voor een ambitieus en radicaal klimaatbeleid waar sociale en ecologische rechtvaardigheid centraal staan. Groen! gaat voor een CO2 reductie van 90 % tegen 2050.
Nog al te vaak wordt gedacht dat het milieubeleid dat nodig is om de klimaatverandering tegen te gaan de economie zwaar zal schaden. Dit is niet waar. Niet handelen gaat veel meer kosten dan nu de transitie maken naar een ecologische economie.

Met de Green New Deal pleit Groen! voor een groene economie dat onder andere bestaat uit de sluiting van de kerncentrales , een ambitieus renovatieplan voor het isoleren van alle woningen in Vlaanderen tegen 2020 ( beginnende met de sociale woningen) , 20 % biologische landbouw tegen 2020, hernieuwbare groene energie ( windmolens, zonnepanelen, waterkracht , biomassa, ….) en betaalbare energie, uitbreiding van duurzame mobiliteit ( fietsen, fietspaden, meer en beter openbaar vervoer, elektrische wagens,….) , ecologische innovatie, productinnovatie, cradle-to-cradle productie, lokale productie, milieuherstel, een sterke sociale sector en onderwijs.

2. Armoede en sociale uitsluiting.

Armoede neemt wereldwijd toe. Wereldwijd leven meer dan 1 miljard mensen met minder dan 1,25 dollar per dag en ongeveer 3 miljard mensen in de wereld leven in extreme armoede en hebben een schrijnend gebrek aan toegang tot gezonde voeding, proper water, gezondheidszorg en onderwijs.

Ook met de armoede in België gaat het niet goed. Armoede en sociale uitsluiting is en blijft een groot probleem in België.België blijft één van de rijkste landen ter wereld, Vlaanderen één van de meest welvarende regio’s.Alle armoede-indicatoren staan op rood. De Jaarboeken armoede en sociale uitsluiting, de rapporten van de verengingen waar mensen in armoede het woord nemen, de OCMW’s en de rapporten van de Vereniging van Vlaamse steden en gemeenten (VVSG) vertellen ons dat armoede in België stijgt.

De laatste cijfers van EU-SILC ( European Union-Statistics on Income and Living conditions) vertellen ons dat in 2010 in België ongeveer 15,2 % van de bevolking moest leven met een inkomen onder de Europese armoedegrens. Dit betekent dat 1 op 7 of ruim 1 600 00O personen in België in armoede leven.

Ongeveer 16,9 % of 1 op 6 van de kinderen in België groeien op in een gezin in armoede en ongeveer 25 % van de gepensioneerden hebben een pensioen of IGO ( inkomensgarantie voor ouderen) dat onder de Europese armoedegrens ligt.

Op de website www.dirkgeldof.be kunnen we lezen dat meer mensen voor allerlei vormen van steun bij het OCMW komen aankloppen. Het aantal leefloners steeg afgelopen jaar met meer dan 9 % tot meer dan 90.000. Het aantal mensen in schuldbemiddeling stijgt snel: meer dan 80.000 gezinnen hebben een collectieve schuldenregeling. Het klassieke OCMW-cliënteel verandert : niet langer enkel de generatiearmen, maar meer mensen van vreemde afkomst, meer mensen met psychische problemen en meer mensen met een modaal inkomen maar met een zware schuldenlast komen bij het OCMW langs.
Nog een schrijnende vaststelling is dat in 2010 ruim 114 000 mensen een beroep moesten doen op voedselbanken.
Een andere vaststelling is dat armoede sterk vervrouwelijkt en verkleurd. Ongeveer 52 % van de Belgen met Marokkaanse en Turkse roots leven in armoede.

Groen! vindt elke vorm van armoede een grote onrechtvaardigheid. Groen! kiest resoluut voor een solidaire samenleving en onderschrijft daarom ten volle de ‘Decenniumdoelen 2017’, zoals geformuleerd door een breed samenwerkingsverband van sociale organisaties.

Mensen in armoede ervaren sociale uitsluitingen en achterstellingsituaties op verschillende levensdomeinen tegelijk: huisvesting, onderwijs, gezonde voeding, maatschappelijke dienstverlening,gezondheidszorg, inkomen en tewerkstelling, justitie,.... Problemen op één levensdomein beïnvloeden en versterken de moeilijkheden in andere levensdomeinen en veroorzaken op zich nieuwe achterstellingen en uitsluitingen.

Groen! pleit voor een krachtgericht armoedebeleid vertrekkende vanuit de belevingswereld van mensen in armoede , de noden en behoeften van mensen in kansarmoede, dat werkt rond de buitenkant van armoede ( de sociale uitsluitingen) en respect heeft voor de binnenkant van armoede ( de belevingswereld van mensen in armoede). Met andere woorden een positief armoedebeleid in samenwerking met mensen in armoede , ervaringsdeskundigen in de armoede en sociale uitsluiting en verenigingen waar armen het woord nemen .

Groen! pleit voor het verhogen van alle minimumuitkeringen tot de Europese armoedegrens. In 2007 diende Groen! en Ecolo ( de Waalse Groenen) samen een wetsvoorstel in om alle minimumuitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens. Het wetsvoorstel voorziet dat alle uitkeringen in ons land worden opgetrokken tot boven de Europese armoedegrens (= 60% van het gemiddelde inkomen). Concreet zou dit betekenen dat de uitkeringen van alle gepensioneerden, leefloners (OCMW-steuntrekkers), gehandicapten, zieken,… boven deze grens komen te liggen. Alles samen zouden 431.200 mensen hierdoor opnieuw een volwaardig leven kunnen opbouwen. Het Groen!-Ecolo voorstel is nog steeds niet goedgekeurd, dus ook nu met de vervroegde federale verkiezingen vraagt Groen!-Ecolo dat alle minimumuitkeringen worden opgetrokken tot de Europese armoedegrens. Het Rekenhof berekende dat dit ongeveer 1,25 miljard euro gaat kosten , wat Groen! wil financieren door onder andere een vermogensbelasting in te voeren.

Tegen 2020 wil de Vlaamse regering 45.000 nieuwe sociale huurwoningen bouwen. Dit is ‘too little too late’: het is onvoldoende om de Decenniumdoelen in 2017 te behalen. De voorziene sociale woningen moeten sneller dan 2020 worden gebouwd. Tegen 2020 zijn er 75.000 sociale huurwoningen nodig.Daarom wil Groen! boven op de geplande 45.000 nieuwe sociale huurwoningen, een extra investering van 30.000 sociale woningen.

Groen! wil een goed uitgewerkt systeem van huursubsidies, aangepast aan de gangbare huurprijzen en inkomens. Het mag er niet toe leiden dat verhuurders hun prijzen optrekken of te hoog houden.Huursubsidies moeten ook alle mensen helpen die eigenlijk in aanmerking komen voor een sociale woning maar niet verder geraken dan de wachtlijst.

Groen! wil een meer structurele aanpak om de energiefactuur van gezinnen in armoede omlaag te krijgen. Energiescans vereisen opvolgingsmaatregelen, zowel door maatregelen aan hun (huur)woningen (via derdebetalersysteem) als door vervanging van energieverslindende toestellen. Ook moeten alle sociale woningen energiezuinig worden gemaakt. Klimaatbeleid en armoedebeleid gaan hier hand in hand.
Verder pleit Groen! voor een grondrecht op energie. Dat recht op energie veronderstelt een leefbaar minimumpakket van elektriciteit, gas en water dat nooit afgesloten mag worden.

Armoede verkleurd sterk . Ongeveer 52 % van de Belgen met Turkse en Marokkaanse roots leven in armoede. Groen! vraagt voor een armoedebeleid dat beter aansluit bij de interculturele samenleving.
Groen! vraagt voor gelijke kansen in het onderwijs voor kinderen die opgroeien in een gezin inkansarmoede en ook voor meer ondersteuning zodat volwassenen in armoede opnieuw ook later opnieuw kunnen gaan studeren.

3. Economie & werkgelegenheid

De huidige economie, gekenmerkt door casinokapitalisme, is niet duurzaam. De blinde fixatie op BBP groei leidt tot een zware uitputting van het milieu, en creëert zeepbelrijkdom die onvermijdelijk weer uit elkaar spat. De huidige financieel-economische crisis is onlosmakelijk verbonden met de klimaatontsporing en de sociale crisis. Winstbejag, vrije markten en deregulatie zijn te lang de centrale drijfveren van onze economie geweest. We botsen nu tegen de grenzen aan. Periodes van BBP-groei en BBP-crash volgen elkaar op, maar de toestand van onze planeet gaat constant achteruit.

Groen! pleit voor een economie die duurzaam, gezond, milieu- en mensvriendelijk is. Een economie die afval omzet in grondstoffen en oneindig recycleert. En zo vele duizenden nieuwe banen creëert.

Met de Green New Deal pleit Groen! voor een groene economie dat onder andere bestaat uit een ambitieus renovatieplan voor het isoleren van alle woningen in Vlaanderen tegen 2020 ( beginnend met sociale woningen) , 20 % biologische landbouw tegen 2020, hernieuwbare groene energie ( windmolens, zonnepanelen, waterkracht , biomassa, ….) en betaalbare energie, uitbreiding van duurzame mobiliteit ( fietsen, fietspaden, meer en beter openbaar vervoer, elektrische wagens,….) , ecologische innovatie, productinnovatie, cradle-to-cradle productie, lokale productie, milieuherstel, een sterke sociale sector en onderwijs.

Groen! kiest een duurzame economie bestaande uit onder andere kmo’s, coöperatieve bedrijven en sociale economie als alternatief voor een oncontroleerbare economie bestaande uit multinationals.
Groen! pleit voor meer sociale en ecologische rechtvaardigheid voor de derde wereld en schuift eerlijke en duurzame handel naar voren als een van de alternatieven voor de huidige neoliberale economie.

Groen! wil ook dat het klassieke meetinstrument voor het meten van de economische groei en welvaart , het BBP, wordt vervangen door het ISEW( index of sustainable economic welfare) dat rekening houd met het milieu, het welzijn van mensen, vrijwilligerswerk, eerlijke handel, enz….
Op het gebeid van werkgelegenheid pleit Groen! voor meer kwaliteitvol werk, meer sociale bescherming voor werknemers, een meer ontspannen werkloopbaan, een 32 uren werkweek, de uitbouw van tijdskrediet en meer plaats voor vrijwilligerswerk.

Groen! vraagt meer aandacht voor de mensen in armoede en verzet zicht tegen het huidige , vaak dwingend activeringsbeleid van de RVA en VDAB. Mensen in kansarmoede zijn de grootste slachtoffers van het huidige activeringsbeleid en sanctioneringsbeleid van de RVA. Hierdoor komen mensen in kansarmoede heel vaak in nog een slechtere socio-economische positie terecht. Vele mensen in armoede hebben immers te maken met meervoudige problemen. Vaak staan persoonlijke, sociale, emotionele en materiële problemen een duurzame economische en sociale participatie in de weg. Pas als deze problemen zijn opgelost, zetten deze mensen de stap naar werk en de samenleving.

Groen! vraagt voor een sociaal activeringsbeleid:een sociaal participatiebeleid dat emanciperend werkt,vertrekt vanuit de mogelijkheden, sterktes en vaardigheden van mensen in armoede , het creëert kansen, het creëert de mogelijkheid om te experimenteren, om stappen vooruit te zetten , maar het is ook een beleid dat hen ook begeleid en steund als het niet meteen lukt.

4. Welzijn

Groen! verzet zich tegen verdere privatisering van de sociale sector.

Groen! pleit voor een sterke sociale sector die vertrekt vanuit de noden en behoeften van de hulpzoekenden en heeft bijzondere aandacht voor de situatie van mensen in armoede.

Groen! wil de gezondheidszorg betaalbaar houden en maken zodat ook mensen in kansarmoede hulp kunnen zoeken zonder nog meer in de armoede te komen.Groen! pleit voor meer wijkgezondheidscentra.

Groen! wil de sociale sector versterken, verder uitbouwen en de wachtlijsten bij de rusthuizen , centra voor geestelijke gezondheidszorg en andere instellingen wegwerken.
Groen! wil meer waardering voor de (niet-professionele) zorgarbeid zoals mantelzorg en vrijwilligerswerk.

Groen! wil ook mensen ruimte en tijd geven om te investeren in elkaar, in hun relatie en in de opvoeding van hun kinderen.
Groen! wil wie vandaag zorg verleent aan iemand die zwaar zorgbehoevend is, of iemand die kiest voor de opvoeding van kinderen, morgen bestaanszekerheid geven en vraagt de opbouw van sociale rechten (volwaardig pensioen, tijdskrediet, ouderschapsverlof) voor wie deze zorgtaken verricht.

Groen! vraagt een verdere uitbreiding van het persoonlijke assistentiebudget zodat hulpzoekenden meer zeggenschap krijgen over hun leven.

Door sterk in te zetten op het terugdringen van milieuvervuiling, het bestrijden van armoede , het promoten van biologische voeding en onthaasten en meer tijd te hebben voor sociaal engagement wil Groen! voorkomen dat mensen minder snel ziek worden.

Als afsluiter: Waarom kies ik voor Groen!

Vanuit mijn interesse in sociaal-ecologische thema's zoals armoede en sociale uitsluiting,milieu en het klimaat werd ik actief bij Groen! Mijn meeste interesse gaat uit naar het thema armoede en sociale uitsluiting. Mensen in armoede ervaren sociale uitsluitingen op verschillende levensdomeinen. Mijn meeste interesse gaat uit naar de levensdomeinen huisvesting, energie ( toegang tot elektriciteit, gas en water), tewerkstelling en maatschappelijke dienstverlening. Bijzondere interesse gaat uit naar maatschappelijke dienstverlening: een sociale dienstverlening dat vertrek vanuit het verhaal, de hulpvraag en de krachten van mensen in armoede, dat werkt rond de sociale uitsluitingen en respect heeft voor de binnenkant ( de belevingswereld ) van mensen in armoede .

Thesisonderwerp: mensen in armoede en energiearmoede, een dossier met beleidsaanbevelingen.

2011-09-24T11:47:00.000-07:00

Ik ben nu net begonnen met het 3de jaar sociale readaptatiewetenschappen ( studierichting sociaal agogisch werk) aan het HIRL.

Deze HIRL SRW-opleiding beoogt de vorming van polyvalente deskundigen inzake sociaal dienstbetoon en welzijnswerk,cultureel en educatief werk en arbeids- of vrijetijdsagogiek.Het accent ligt op de methodisch integrale benadering van de mens in zijn of haar context met als doel de verhoging van welzijn. De opleiding besteedt ook aandacht aan de samenlevingsgebonden oorzaken van probleemsituaties en aan de mogelijkheden om daarin verandering te brengen.

Tijdens mijn eerste jaar SRW heb ik mijn stage gedaan bij Oxfam wereldwinkels regio Leuven.

In het 2de en 3de jaar moeten we stage lopen in dezelfde organisatie. Vanuit mijn interesse in the thema armoede en sociale uitsluiting wilde ik graag stage doen bij een vereniging waar mensen in armoede het woord nemen.

Ik heb mijn 2de jaars stage gedaan bij Leren Ondernemen vzw, een vereniging waar armen het woord nemen in Leuven. Ik ben nu net begonnen met mijn 3de jaars stage op deze interessante stageplaats. ( www.lerenondernemenvzw.org )

De reden dat we 2 jaar stage moeten lopen op dezelfde plek is dat we binnen deze stageplaats tijdens de 3de jaars stage een project ( grotendeels ) zelfstandig moeten opzetten. Tijdens de 2de jaars stage leer je de stageplaats en de doelgroep kennen, bouw je vertrouwensrelaties op met mensen van de doelgroep en weet je de problematiek van de doelgroep te plaatsen in de bredere maatschappelijke context.

Met deze kennis en vertrouwensrelaties moeten we dan in het derde jaar een project opzetten . In het 3de jaar moeten we ook een thesis schrijven. Het onderwerp en het eigenlijk opzetten van het project vormt het onderwerp van deze thesis.

Ik doe mijn stage binnen de ecoploeg van Leren Ondernemen.
De ecoploeg werd opgericht in 2006 . Dit eco-project heeft tot doel mensen die armoede en sociale uitsluiting ervaren in de mogelijkheid stellen te besparen op hun energiefactuur en ecologisch te leven.Dit project werd later samen met het sociaal restaurant erkend als lokale diensteneconomieproject. Het werkt vooral rond energiearmoede, energiebesparing en huisvesting. Samen met een energiesnoeier ga ik ook naar de maandelijkse dialoogwerkgroep armoede en energie van Samenlevingsopbouw Antwerpen provincie i.s.m. het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen.

De bedoeling is dat ik als specifieke opdracht een kritische reflectie maak van de huidige energiemarkt en bekijk hoe het komt dat mensen in kansarmoede enorm kwetsbaar zijn op de huidige energiemarkt.

Vorig academiejaar heb ik al een aantal gespreken gehad met een aantal mensen in armoede die te maken krijgen met energiearmoede. Ook dit academiejaar ga ik verder op zoek naar verhalen van mensen die armoede en energiearmoede ervaren. Via deze uitgebreide gesprekken probeer ik zicht te krijgen op de buitenkant ( de sociale uitsluitingen die mensen in armoede ervaren op de verschillende levensdomeinen) en de binnenkant ( de belevingswereld ) van de armoedesituatie waarin deze mensen zich bevinden en te bekijken hoe het komt dat ze te maken met energiearmoede ( toegang tot de nutsvoorzieningen elektriciteit, gas en water ) . Via analyse van deze ervaringen en verhalen ga ik op zoek naar sociale uitsluitingen en achterstellingsituaties met structurele oorzaken. Met deze sociale uitsluitingen ga ik aan de slag.
De bedoeling is dat ik een beleidsdossier opstel met beleidsvoorstellen voor verschillende bestuurlijke overheden.
Armoede & sociale uitsluiting en energiearmoede is een complex probleem en de beleidsdomeinen voor dit complexe probleem zijn gesitueerd bij zowel de commerciële energieleverancier, de netwerkbeheerder als de verschillende bestuurlijke overheden:

Stedelijke overheid ( stadsbestuur Leuven ) : uittekenen van het lokaal sociaal beleidsplan, lokale verhoging leefloon, huisvesting , enz…

OCMW: lokale verhoging leefloon, LAC, opvolging energiearmoede, opvolging overlevingschulden, dienstverlening sociale dienst naar mensen in armoede toe , aanwerving ervaringsdeskundige in de armoede en sociale uitsluiting, huisvesting, huursubsidies, oplaadpunten budgetmeter, aanvragen afbetalingsplan, financiële steun om minimumlevering aardgas mogelijke te maken, enz…

Vlaamse overheid: sociaal openbare dienstverplichtingen, energiedecreet , rationeel energiegebruik, huisvesting, maximumfactuur huur , Vlaamse wooncode, enz….

Federale overheid: Verhoging minimumuitkeringen en laagste lonen, grondrecht nutsvoorzieningen , prijszetting , btw, enz…

In 2012 zijn het gemeenteraadsverkiezingen ( en provinciale verkiezingen) . Naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen ga ik een uitgebreid luik met beleidsaanbevelingen voor het stadsbestuur en het OCMW van Leuven.
Deze aanbevelingen ga ik uiteraard aftoetsen bij mensen in armoede om zo te komen tot echt gedragen beleidsaanbevelingen die aangepast zijn aan de belevingswereld van mensen in armoede. Verder zou ik deze beleidsaanbevelingen graag willen aftoetsen bij de maatschappelijke instellingen en het stadsbestuur van Leuven.

Wil je meer weten over het project , heb je interessante informatie , enz..., dan mag je me altijd mailen naar josef.fobelets@hirl.be

Alvast bedankt ,

Jo(ey)sef

The Millennium Development Goals: De tijd loopt.....

2011-09-14T10:50:00.000-07:00

Kathy Brown - Get Another Love (Bobby Blanco & Miki Moto Club Mix)

2011-08-24T04:41:00.000-07:00

Seductive vocal disco house :-)

Disco house : Hed Kandi - So Many Times

2011-08-11T06:13:00.000-07:00

Poverty and social exclusion in Belgium, more than just a lack of money: to a better understanding of poverty and social exclusion

2011-07-28T13:59:00.000-07:00

Figures

Poverty and social exclusion remains a major problem in Belgium. Belgium is one of the richest countries in the world and Flanders remains one of the most properous regions. But despite this , poverty and social inequalities has risen in recent years. The income gap between rich and poor in Belgium keeps on growing.

The situation in Belgium is far from rosy. The ‘jaarboeken Armoede en sociale uitsluiting’ , the reports of community organisations where people living in poverty can actively have a voice in the anti-poverty struggle , the reports of the EU-SILC ( European Union - statistics on income and living conditions) and the reports of social services indicates that poverty increases.
In Belgium , around 15,2% of the population is living at or below the European poverty line( income below 60 per cent of the median income of the people of a country ) ; that's approximately 1.600.000 people.
Approximately 114 000 people need food aid. A staggering 17 % of the children in Belgium live in poverty. Minority ethnic groups, lone parents, and people without formal qualifications have more possibility to live in poverty than other groups in society.

A growing number of people in Belgium have problems to pay the bills of basic things as rent and heating. More and more people are no stranger to fuel poverty.

To a better understandig of poverty.

Important as good figures are,they tell us very little about the day-to-day experiences of people living in poverty and the lived realities of a life in poverty.

In this blog post, i am going to look at the day-to-day experiences of people living in poverty , the lived realities of people living in poverty and the impact it has got on the different aspects of people's live. Furthermore , i am going to look at the human,social, physical, financial and public assets or capital people use to get by and make there livelihood more secure. To end with i am going to put forward a participatory and people centred approach of addressing and tackling poverty and social exclusion.

Although, not having enough money to pay for basic needs is at the heart of a life in poverty, poverty is more than just a lack of money.

Poverty is about becoming isolated from friends and family and having problems with accessing decent housing, health services and schools and life long learning opportunities. People living in poverty experience a lack of proper access to housing, employment and income, health care,social services, proper education,healthy food, and so on...

“I can afford only cheap food; fruit and vegetables to feed children is too expensive; fish is not affordable; “healthy food” is too expensive for me”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“I have no work and no housing. How can I form my life if I have no work?”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“I have lost friends as I cannot participate in their activities; even to participate in self-help groups needs money and time; I’m short of money and time to participate in discussions”
(Source testimony: www.eapn.eu)

"When I visit friends or people that I know, I see people suffering from overcrowding. They have problems. I see that the people that should be living in a three-bedroom house are cramped up in a one-bedroom house."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

“My children cannot participate in school holidays for skiing or a language week abroad. Training for lifelong learning is not affordable. I cannot afford cultural activities”
(Source testimony: www.eapn.eu)

Quite a lot of people who are experiencing poverty have got feelings of depression, stress and anxiety that compromise their ability to move out of poverty.
Whether these mental health issues are the result or the cause of individuals being in poverty, they act as a barrier to people moving out of poverty. They also often experience feelings of shame and embarrassment, a lack of hope and ill-treatment.

“The problem is not that we run out off money occasionally. The real problem is that we live our entire lives this way and our children grow up into this too”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“The way people look at you is humiliating. You are not considered a human
being”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“It is impossible for me to invite the friends of my children at home, because my home is so small. So my children at their turn are not invited any more. Thus they become also excluded. We are obliged to lead a hidden life.”
(Source testimony: www.eapn.eu)

"…I’m so ill, my head is getting worse and my body is getting worse, and if I sit down and think about money it’s the same problems, the same routine, the same every day, nothing changes…"
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

…I didn’t explain to my children that I was on the streets, I didn’t explain that I can’t find work … They don’t understand my battle, why I feel ridiculous and ashamed for the first time in 44 years of my life. I feel ridiculous, humble, I feel nobody …
( Source testimony : http://www.atd-uk.org/)

“My children will inherit my poverty.”
(Source testimony: www.eapn.eu)

Problems in one part of people's life can have a negative impact on other parts of their life and can create additional problems. The difficulties that people living in poverty face are very much interlinked.

To get an as realistic and not stigmatising picture as possible of what it is to experience poverty and social exclusion , we have to build up a holistic picture of people’s lives that not only focus on what people lack ( e.g. money, work , decent housing,access to electricity, gas and water,education,and so on...), but we also have to look at the their resilience, skills, capacities, solidarity, social network, and the positive steps people make to move out of poverty.

Although they often had a difficult experience of the education system as children, some people living in poverty have the strength and spirit to acquire new skills.

"I like learning and have just finished an A-level course on facilitation. I speak French and Portuguese."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

Despite their low income, many participants built up strategies to get by on their money.

"We have to choose the things we buy, balance to be able to fit in what we want to eat in the house. We look for bargains. Buy one get one free, or things that are about to expire."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

"I have to look after my pension money – that’s why I do the market on Sundays – which boosts up my income, so I can survive on my benefit."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

"We’ve got a Christmas saving scheme that we save with. We put a little bit in each time."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

"I make it stretch yes, make it last the week for the children and myself but I can’t afford luxuries, the little luxuries, and I can’t even afford to take the 4 children out together."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

Having social assets is important for people living in poverty.Social assets are the social resources upon which people draw: family, friends, neighbours, community organisations , and so on...

"At the moment, the best thing is that I’ve got are my three children, they keep me going,make me laugh, make me smile sometimes when I’m having a bad day and things."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

"The only people that have been supportive is a
local community organisation. They’ve been with me throughout."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

Social capital or social networks are very important. However for people living in poverty their social network ( or social assets )and their financial,human and physical assets may not be robust enough to provide a sustainable livelihood, leaving people vulnerable to external and internal ‘shocks’.

Therefore , people living in poverty often have to depend on public services ( public assets).By public services we mean social services or statutory services provided by local or federal Government, such as health care services , social services like OCMW and CAW, jobcentres or libraries. More and more people have to depend on social services to make their livelihood more secure.Social services do what they can and try to get by with the resources they've got.

People living in poverty have both positive and negative experiences of social services.

“I have slept in cardboard boxes. I had the choice to die on the street or to take back my life in my own hands. I went to social services with the question to help me to find a house. I was confronted with an enormous bureaucracy. I had to tell several times my story, each time again and it took years before I got a house.”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“Every time I tell my life to civil servants I receive a lot of compassion, but rules prevent effective aid”
(Source testimony: www.eapn.eu)

“The system is too complicated, I don’t know where to get what”
(Source testimony: www.eapn.eu)

"I used to be in touch with the Social Services but… it’s like they wouldn’t listen to me. I tried to explain to them something and they weren’t even listening."
(Source testimony : http://www.atd-uk.org/ )

Unfortunaly, the services delivered by social services are not always adapted to the needs and expectations of people living in poverty.
Social services often focus upon a single part of someone’s life, such as their earnings or income, and ignore the many other factors that impact upon
people’s lives.
Besides that, when talking with people living in poverty you get a sense that those providing services to people living in poverty do not always understand the problems they face. We could tackle this problem by providing poverty awareness training,delivered by people with experience of poverty.

We can never gain a real insight into the effect of poverty on people’s lives unless we listen to what the most socially excluded people have to say about their experience.

People living in poverty are asking for a positive approach to poverty and social exclusion.Such an approach starts from the positive steps people make to move out of poverty and the positive assets that people have rather than focusing on what they do not have .It is a participatory approach that build trust with people living in poverty by using language that empowers rather than stigmatises.

That poverty and social exclusion increases tells us something about how the current society is organised.It also tells us something of how politics and the society as a whole have addressed and dealt with poverty and social inequalities.
In order to tackle poverty we have to promote opportunities for the participation of people living in poverty to influence policy and practice.
It is important to view people living in poverty as active people who make rational decisions and choices about their lives, and in response to social and economic change.
It is important therefore to consider them not just as
clients but as citizens who have fundamental rights to democratic accountability and to a role in decisionmaking about policy.

Disco house: Nightriders - A Love Feeling ( Original Mix )

2011-07-26T05:38:00.000-07:00

Back to disco :-)

Groen! - Vogels' conclusies uit de hoorzittingen commissie Jeugdzorg

2011-07-05T06:51:00.000-07:00

Meer lezen hierover? Click dan op onderstaande link

Groen! - Vogels' conclusies uit de hoorzittingen commissie Jeugdzorg

Groen! overhandigt formateur concrete voorstellen voor ambitieuze en sociale hervormingen

2011-06-16T03:05:00.000-07:00

Wil je meer lezen hierover? Click dan op de onterstaande link.

Groen! - Groen! overhandigt formateur concrete voorstellen voor ambitieuze en sociale hervormingen

Turkish pop music : Verme - Tarkan

2011-06-15T05:14:00.000-07:00

Breathtakingly beautiful :-D

Armoede in België, meer dan een gebrek aan centen: jongeren aan het woord

2011-06-06T05:26:00.000-07:00

2010 was het Europees jaar ter bestrijding van de armoede en sociale uitsluiting.

Dit Europees jaar zorgde voor meer aandacht voor het thema van armoede en sociale uitsluiting. Tal van debatten , ontmoetingen en activiteiten werden opgezet om mensen in armoede en andere mensen samen te brengen en samen na te denken over hoe armoede en sociale uitsluiting aan te pakken.
Dit is hard nodig . Het meest recente armoedebarometer rapport van het platform Decenniumdoelen 2017 ( een samenwerking tussen sociale organisaties zoals het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen , Samenlevingsopbouw, ATD vierde wereld, de vakbonden , enz...) ( www.decenniumdoelen.be ) verteld ons dat armoede en sociale uitsluiting in België toeneemt.
In de armoedebarometer van 2011 was er ook ( terecht ) veel aandacht voor kinderen die opgroeien in een gezin dat armoede en sociale uitsluiting ervaart.
Kinderarmoede wordt nu beter erkend. Er zijn cijfers. De vaststellingen zijn schokkend en
zorgwekkend. De rechten van kinderen en jongeren die in armoede leven worden dagelijks geschonden: onvoldoende toegang tot gezondheidszorg, leven zonder behoorlijke huisvesting, de ongelijkheid die ze in en door onderwijs ervaren, het sociaal uitsluiten, hun mening die ongevraagd blijft. Nochtans hebben kinderen recht op een fijne jeugd en een beloftevolle toekomst.

Op 17 oktober is het internationale dag tegen de armoede en sociale uitsluiting. Elk jaar worden er dan tal van debatten , activiteiten en betogingen georganiseerd om mensen in armoede en andere mensen samen te brengen en aan de verschillende bestuurlijke overheden en maatschappelijke instellingen een krachtdadiger en participatiever armoedebeleid te vragen. Ook bij de jaarlijkse optocht en debatten van 2010 in Brussel was er aandacht voor jongeren in armoede. Jongeren in armoede die actief zijn binnen ATD vierde wereld België en andere jongeren in armoede hebben in 2010 samen gezeten. De jongeren hebben elkaar regelmatig ontmoet om in gespreksgroepen, creatieve ateliers en op informele momenten ideeën uit te wisselen. Zo kwamen ze tot een boodschap die uitdrukt hoe zij het leven in armoede ervaren.Op 17 oktober zijn er dan heel wat jongeren naar Brussel gekomen om aan het Europese parlement deze boodschap te brengen. Het is een krachtige boodschap geworden, een boodschap die iets verteld over de binnenkant van armoede bij jongeren . Een tekst van solidariteit met wie dreigt uit de boot te vallen. Een tekst van hoop.

Hieronder kan je de tekst lezen ( bron tekst www.atd-vierdewereld.be )

Wij, jongeren van verlaten wijken, jongeren van mooie wijken,
Wij, jongeren zonder papieren, ontheemde jongeren, jongeren die verantwoordelijk zijn voor een gezin,
Wij jonge werkloze, jonge werkzoekenden, jongeren zonder opleideing, jongeren die studeren, jongeren die werken.
Wij, jongeren die in opstand komen en solidair zijn, wij weigeren armoede en wij willen ook een toekomst.
Aan deze wereld die mensen uitsluit, die sommigen onder ons kraakt, aan deze wereld waarin geld overheerst,
willen we ons ongenoegen, onze woede en onze razernij tonen.

" Het moeilijkste is, te voelen dat je niets waard bent. Je telt voor niemand. Dat is het moeilijkste."

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen. Toch willen we onze plaats vinden

Om onze plaats te kunnen vinden, hebben we organisaties en personen nodig die ons doen groeien.
De school moet èèn van deze plaatsen zijn.
Wij willen niet langer scholen waar verschillen zijn en jongeren uitgesloten worden.

" Als je je op school niet aanpast, word je uitgesloten... Laten we luisteren naar jongeren die voor problemen zorgen.Laten we de tijd nemen ze te leren kennen en ze niet meteen te veroordelen."

We willen een school die rekening houdt met de realiteit van het dagelijks leven , een school die gericht is op de wereld.
Samen moeten we zo'n school bedenken.

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen. Toch willen we onze plaats vinden.

We worden vaak verplicht opleidingen te volgen die ons niet liggen en dan vaak op een mislukking uitlopen.
Soms maken onze levensomstandigheden het ons onmogelijk om opleidingen af te maken.
Toch zouden die ons kunnen helpen om werk te vinden.

" Men had me een opleiding in de verkoop opgelegd. Het was niet degene die ik gekozen had, want daar was geen plaats meer. Ik ben dan ook niet geslaagd."
"Als je geen vast adres hebt, kan je geen werk vinden.En zonder werk vind je geen woning."
"Men vraagt steeds ervaring, maar als je geen diploma hebt,als je nog nooit gewerkt hebt, maak je geen enkele kans."

Hoe een goede job vinden als je de school verlaten hebt?
Hoe een goede job vinden als je niet de juiste opleiding hebt?
We willen een plaats en erkenning op de arbeidsmarkt.

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen. Toch willen we onze plaats vinden

Sommigen onder ons moeten leven in echt moeilijke omstandigheden, anderen hebben een gemakkelijk leven.
Samen weigeren we deze discriminaties nog langer te aanvaarden.
De maatschappij wijst mensen na die tot een bepaalde groep behoren of in een bepaalde wijk wonen. Zo'n maatschappij willen wij niet.

" Ik heb veel vrienden die niet meer willen stemmen en ik, als ik ga stemmen, wil mijn burgerplicht vervullen, maar geloof er niet meer in."
" We haten het wanneer men ons ophitst.Dat zou anders kunnen."

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen. Toch willen we onze plaats vinden.

We willen onrecht en grote armoede in de wereld niet de overhand geven. Wij zijn geen luieriken , criminelen, of asocialen.
Door ons verzet en onze solidariteit komen we op tegen onrecht. Concreet, in woord en daad.

" Als mijn vrienden hun eten niet kunnen betalen, help ik hen."
" Ik wil graag sociaal werker worden om met kinderen te werken. Ik weet wat die doormaken, ik heb het ook meegemaakt."
" Een jongere uit onze wijk maakt regelmatig de parken schoon. Anderen hebben dit gezien en doen mee."

Wij zoeken onze plaats in de wereld.

Wij weten dat we moeten samenwerken.
Ook al komen we uit verschillende milieus, we willen samenleven in onze steden en wijken.
Als we onze vooroordelen en angsten opzij zetten, kan er veel veranderen.
Om elkaar te begrijpen, hebben we gedurfd met elkaar te praten.
Deze boodschap zelf is het resultaat van ontmoetingen waar iedereen gehoord en gerespecteerd werd.

Wij allen, Europese burgers van alle leeftijden, dromen van een betere wereld. Laten we er samen aan werken.

Armoede in België, meer dan een gebrek aan centen: het activeringsbeleid en duurzame tewerkstelling van kansengroepen.

2011-05-23T10:06:00.000-07:00

In mijn 2 eerste artikels over armoede en sociale uitsluiting heb ik het onder andere gehad over wat het inhoud om in armoede te leven & de binnenkant van armoede en huisveting.

http://joecology.blogspot.com/2010/08/armoede-in-belgie-meer-dan-een-gebrek_20.html

http://joecology.blogspot.com/2010/10/armoede-in-belgie-meer-dan-een-gebrek.html

Normaal zou ik in mijn 3de artikel het hebben over armoede en schuldenopbouw, maar de actualiteit heeft mee doen besluiten om eerst iets te schrijven over mensen in armoede, het activeringsbeleid en duurzame tewerkstelling van kansengroepen.

De directe aanleiding was een voorstel van NV-A. Begin april 2011 las ik op de website van de kranten De standaard en DeMorgen dat de Vlaams-nationalistische partij N-VA in het kader van de aanslepende regeringsonderhandelingen een opmerkelijk en straf voorstel met betrekking tot het activeren van werkzoekenden had geformuleerd.
De N-VA wil de Gewesten responsabiliseren en hen meer bevoegdheden geven voor de activering van werkzoekenden . Concreet stelt de N-VA voor Gewesten bonussen uit te betalen per geschorste werkloze.

http://www.demorgen.be/dm/nl/5036/Wetstraat/article/detail/1248901/2011/04/11/N-VA-wil-gewesten-bonus-geven-per-geschorste-werkloze.dhtml

Ze willen het activeringsbeleid aanscherpen en de werkloosheidsuitkeringen in tijd beperken.

De Lissabonstrategie, die via een hogere arbeidsparticipatie de werkgelegenheid in de Europese Unie (EU) wil stimuleren, schreef tegen 2010 een werkgelegenheidsgraad van 70 % voor. De Vlaamse regering voert in het kader van deze Lissabondoelstellingen een doorgedreven activeringsbeleid.

De VDAB volgt bepaalde groepen werkzoekenden op en begeleid hen op zoek naar werk of een opleiding. Als de VDAB het gevoel heeft dat de werkzoekende niet voldoende meewerkt kan de VDAB het dossier doorverwijzen naar de RVA die de werkzoekende verder opvolgt.Wanneer de ’facilitator’ van de RVA na het eerste gesprek besluit dat
de werkloze onvoldoende inspanningen heeft geleverd, wordt een contract met verbintenissen en concrete acties opgesteld. Indien de beoordeling van de naleving van dit contract negatief uitvalt
tijdens het tweede gesprek, krijgt de werkloze een beperkte sanctie als verwittiging. Een definitieve uitsluiting van het recht op werkloosuitkeringen volgt op een negatieve evaluatie tijdens het derde gesprek.

Verschillende organisaties zoals de verenigingen waar armen het woord nemen en politieke partijen zoals Groen! en Ecolo hebben bedenkingen bij het huidige activeringsbeleid. Ook ik heb mijn bedenkingen of het huidige activeringsbeleid voor iedereen werkt en het voor kansengroepen, waaronder mensen in armoede de kansen bied die ze nodig hebben.

Activering van mensen kan kansen bieden op voorwaarde dat deze activering vertrekt vanuit een emancipatorische invalshoek. Het huidige activeringsbeleid is echter vooral gericht op het hebben van snelle resultaten : op een zo snel mogelijke inschakeling in ( korte ) opleidingen en vooral in voltijdse tewerkstelling op de arbeidsmarkt.

Uit gespreken met mensen in armoede ,uit rapporten van het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen en de jaarboeken Armoede en sociale uitsluiting blijkt dat het huidige activeringsbeleid soms nadelige gevolgen heeft voor mensen uit kansengroepen zoals mensen in kansarmoede.

We moeten vastellen dat er bij relatief meer mensen uit kansengroepen een transmissie van het dossier van VDAB naar RVA plaatsvindt, met een verhoogde kans op schorsing als gevolg. Vooral laaggeschoolden hebben hogere transmissiekansen. Vaak zien we dat niet een gebrek aan motivatie, maar welzijnsgerelateerde problemen aan de grondslag liggen van de redenen van transmissie. Mensen in armoede bijvoorbeeld zijn soms minder communicatief, minder zelfzeker, of kunnen gewoon de regelgeving niet volgen en zijn daardoor minder in staat zich op een overtuigende manier te verdedigen. Het gevolg is niet zelden dat mensen hun werkloosheidsuitkering, en dus hun inkomen, verliezen. Ze worden vaak niet meer begeleid naar andere mogelijkheden om een inkomen te verwerven zoals een leefloon, of toegankelijke, kwalitatieve tewerkstelling. Ze vallen zonder enige vorm van inkomen en komen zo in nog extremere armoede terecht.

Uit rapporten van het Steunpunt tot bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting blijkt dat een deel van de gesanctioneerde personen zich wendt tot de OCMW’s. Gezien het aantal sancties sterk gestegen is sinds de invoering van het plan, betekent dit volgens de verenigingen waar armen het woord nemen een aanzienlijke
toevloed voor deze diensten. Het plan leidt bijgevolg tot een verschuiving van het werkloosheidsprobleem naar het lokale niveau.
Een andere vaststelling is dat de sancties slechts in geringe mate aanzetten tot de
opname van een job . Wanneer op korte of middellange termijn die personen een job
vinden, tonen de onderzoeksresultaten aan dat het eerder om precaire jobs gaat.

Uit gespreken met mensen in armoede en uit rapporten van verenigingen waar armen het woord nemen blijkt ook dat het activeringsbeleid van de VDAB en de RVA vaak niet is aangepast aan de complexiteit van een leven in armoede en sociale uitsluiting.

Mensen in kansarmoede ervaren sociale uitsluitingen op verschillende terreinen tegelijk: in het onderwijs, op de arbeidsmarkt, in de gezondheidszorg, op het gebied van huisvesting, cultuur, de rechtspraak en zo meer. Deze verschillende achterstellingen en uitsluitingen beïnvloeden en versterken elkaar en veroorzaken op zich nieuwe achterstellingen en uitsluitingen. Er is ook een binnenkant van mensen in armoede . Dit verteld ons iets over hoe mensen in kansarmoede zich voelen.
Door een veelheid aan problemen en ervaringen die eigen kunnen zijn aan een leven in kansarmoede ervaren ze vaak gevoelens van schaamte, schuld, moedeloosheid, laag zelfbeeld en uitsluiting. Langdurig leven in armoede en uitsluiting ondergaan, creëert kwetsuren, die slechts heel langzaam genezen. Het zorgt ervoor dat mensen het gevoel hebben dat ze de greep op hun eigen leven verliezen.

Mensen in armoede ervaren dat de medewerkers van de VDAB en de RVA onvoldoende zicht hebben op de leefwereld van mensen in armoede en de binnenkant van armoede en sociale uitsluiting.

Ik geloof absoluut niet in het voorstel van de N-VA. Het is het recept voor een activeringsbeleid dat te veel op het negatieve is gefocust.Het voorstel van de N-VA werkt helemaal niet emancipatorisch. Integendeel, het dreigt nog meer kwetsuren te creëren.

Nog een laatste bedenking is dat het huidige activeringsbeleid eenzijdig is gericht op het hebben van snelle resultaten via tewerkstelling op de arbeidsmarkt.

Het hebben van een job via duurzame tewerkstelling is een belangrijke buffer tegen armoede en sociale uitsluiting. Cijfers van het EU-SILC ( European Union-Statistics on Income and Living conditions) tonen dit heel duidelijk aan.
Een job zorgt ook voor meer dan een inkomen alleen . We moeten dus zeker blijven inzetten op tewerkstelling, op voorwaarde dat dit duurzame tewerkstelling is .

Uit cijfermateriaal blijkt echter dat mensen uit kansengroepen vaak tewerkgesteld zijn via tijdelijke contracten en het zijn vaak laagbetaalde jobs. Dit verergert soms de bestaansonzekerheid.
Wie werk aanduidt als hét middel in de strijd tegen armoede, gaat er vanuit dat armoede louter een inkomensprobleem is. Voldoende inkomen is een noodzakelijke voorwaarde om uit armoede te geraken, maar het
is niet voldoende.
Armoede is namelijk meer dan een gebrek aan inkomen, het is sociale uitsluiting op verschillende maatschappelijke domeinen, op vlak van gezondheid, huisvesting, onderwijs, vrijetijdsbesteding….

Een kwaliteitsvolle job kan mensen inderdaad beschermen tegen
armoede. Echter bij mensen uit generatiearmoede of met een langdurige armoedeproblematiek zal een goede job onvoldoende zijn om uit de armoede te geraken. Om mensen in armoede uit armoede te helpen, dient er ingezet te worden op een integrale benadering, waarbij een kwaliteitsvolle, duurzame job slechts één van meerdere instrumenten zal zijn.

Dit alles vetrekt vanuit een sociaal activeringsbeleid: een sociaal participatiebeleid. Een sociaal participatiebeleid dat vertrekt vanuit de leefwereld van mensen in armoede en dat rekening houdt met de binnenkant van armoede. Dit beleid wordt het best uitgetekend samen met mensen in armoede , bijvoorbeeld samen met ervaringsdeskundigen in de armoede en de sociale uitsluiting en via het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen ( www.vlaams-netwerk-armoede.be).

Een sociaal participatiebeleid dat emanciperend werkt vertrekt vanuit de mogelijkheden, sterktes en vaardigheden van mensen in armoede , het creëert kansen, het creëert de mogelijkheid om te experimenteren, om stappen vooruit te zetten , maar het is ook een beleid dat hen ook begeleid en steund als het niet meteen lukt. Dit is waar ik in geloof.

Mijn volgend 2 artikels zullen gaan over de Armoedebarometer 2011 en mensen in armoede en maatschappelijke dienstverlening

Thank you very much to all my visitors so far....

2011-05-16T09:34:00.000-07:00

Thank you very much to all my visitors of my blog so far.
Do stay in touch , there are more interesting articles to come....

Regards,

Jo(ey)sef Fobelets

Disco House : Falcon & Bangalter - So Much Love To Give (Archigram Mix)

2011-05-16T08:20:00.000-07:00

A massive Disco House classic :-D

Groen! steunt Stop&Go-platform van milieubewegingen

2011-04-28T12:19:00.000-07:00

Voor meer info hierover, click op de onderstaande link

Groen! - Groen! steunt Stop&Go-platform van milieubewegingen

Natuur/ Nature

2011-04-22T06:53:00.000-07:00

De Groen!ste kwis Groen! en Jong Groen!Leuven

2011-04-18T07:20:00.000-07:00

De Groen!ste Quiz XL! op Paaszaterdag 23 april vanaf 19.30u.
Een algemene kennis-quiz, met een groen sausje.

Waar: Zaal Ons Huis, Goudsbloemstraat 28, Leuven.
Wie: Teams tot 5 personen. 15 EUR per team.
Hoe: Inschrijven via wim@jonggroen.be, 016/69.84.33 of 0479/64.84.33.

Organisatie: Groen! en Jong Groen! Leuven

Bron tekstje : www.groenleuven.be

Groen! Leuven cafè: verkeersslachtoffers, nabestaanden en veroorzakers

2011-04-18T07:11:00.000-07:00

Op woensdag 4 mei organiseert Groen! Leuven om 20u een praatcafé over verkeersongevallen: slachtoffers, nabestaanden en veroorzakers.

Sabine Cocquyt verloor haar ouders in een verkeersongeval. Haar zoon Dries De Smedt was levensgevaarlijk gewond. De revalidatie was hels.

Zij vertellen over hun ervaringen en die van andere gezinnen wiens kind zwaargewond werd door een ongeval. Sabine sprak ook met de veroorzakers en hun zoektocht naar herstel.

Jan Mertens leidt het gesprek.
De muzikale intermezzo’s komen van Daydreams in a Cup.
(http://www.facebook.com/pages/Daydreams-in-a-cup/195712660453448)
Locatie: De Blauwput, Martelarenlaan 11a.

Tot dan!

Groen! Leuven

Bron tekstje: http://www.facebook.com/event.php?eid=114417211973174

Disco House : Sister Sledge - Thinking Of You (Audio Jacker Remix)

2011-04-04T07:42:00.000-07:00

Politiek Café: Biodiversiteit in Vlaanderen

2011-03-30T11:58:00.001-07:00

Waar willen we naartoe met de biodiversiteit in Vlaanderen? Hoe kan het lokale beleid verbeterd worden? Hoe zit het met onze eigen stedelijke biodiversiteit? Drie sprekers lichten het thema vanuit hun perspectief toe:

FILIP VOLCKAERT: hoogleraar aan de KULeuven bij de afdeling Dierenecologie en -systematiek. Ook gekend van de dubbeluitzending “Biodiversiteit in België” die in oktober 2010 op Canvas werd uitgezonden, waarin hij op een zeer heldere en toegankelijke manier biodiversiteit en de uitdagingen hierrond uit de doeken deed.

LUC VERVOORT: coördinator van Natuurpunt Oost-Brabant is een kenner bij uitstek van onze regio en weet dus ook als geen ander welke maatregelen er nog best genomen worden om onze lokale biodiversiteit te vrijwaren.

SAARTJE DEGELIN: werkt als landbouwconsulente voor Boerenbond en heeft door haar werk veel contacten met lokale boeren en tuinders. Ze kent dus zeker alle verschillende facetten van het lokale beleid inzake landgebruik en zal vanuit haar perspectief absoluut bijdragen aan een constructief debat.

Jan Mertens stelt samen met u de vragen.

Muziek komt deze avond van David Dessers, van de Leuvense Folkgroep “Clochard”.

En natuurlijk kan er ook weer genoten worden van een lekker lokaal biertje,
een (h)eerlijk sapje of een pittig tasje (h)eerlijke koffie.

06 april 2011
CC Oratoriënhof
Mechelsestraat 111
Leuven, Belgium

Bron tekstje : www.groenleuven.be

Disco house : freemasons feat. sophie ellis bextor- heartbreak (club mix)(make me a da...

2011-01-26T08:09:00.000-08:00

Politiek Café: Biodiversiteit in Vlaanderen

2011-01-24T07:10:00.000-08:00

Waar willen we naartoe met de biodiversiteit in Vlaanderen? Hoe kan het lokale beleid verbeterd worden? Hoe zit het met onze eigen stedelijke biodiversiteit? Drie sprekers lichten het thema vanuit hun perspectief toe:

FILIP VOLCKAERT: hoogleraar aan de KULeuven bij de afdeling Dierenecologie en -systematiek. Ook gekend van de dubbeluitzending “Biodiversiteit in België” die in oktober 2010 op Canvas werd uitgezonden, waarin hij op een zeer heldere en toegankelijke manier biodiversiteit en de uitdagingen hierrond uit de doeken deed.

LUC VERVOORT: coördinator van Natuurpunt Oost-Brabant is een kenner bij uitstek van onze regio en weet dus ook als geen ander welke maatregelen er nog best genomen worden om onze lokale biodiversiteit te vrijwaren.

SAARTJE DEGELIN: werkt als landbouwconsulente voor Boerenbond en heeft door haar werk veel contacten met lokale boeren en tuinders. Ze kent dus zeker alle verschillende facetten van het lokale beleid inzake landgebruik en zal vanuit haar perspectief absoluut bijdragen aan een constructief debat.

Jan Mertens stelt samen met u de vragen.

Muziek komt deze avond van David Dessers, van de Leuvense Folkgroep “Clochard”.

En natuurlijk kan er ook weer genoten worden van een lekker lokaal biertje,
een (h)eerlijk sapje of een pittig tasje (h)eerlijke koffie.

16 februari 2011
CC Oratoriënhof
Mechelsestraat 111
Leuven, Belgium

Bron tekstje : www.groenleuven.be

Groen! is niet te spreken over SP.A voorstel probleemjongeren naar leger

2011-01-24T07:05:00.000-08:00

Meer lezen hierover click dan op onderstaande link

Groen! - Groen! is niet te spreken over SP.A voorstel probleemjongeren naar leger

Happy New year

2010-12-31T04:38:00.000-08:00

I wish everybody a happy new year. May 2011 be a year full of emotional, physical and psychological well-being for you and your family and friends.

Poverty and social inequalities are still rising and global climate change is still not under control.
Let's hope that in 2011 there will be more genuine attention for people who are experiencing poverty and social exclusion and for the future of our planet. Let's hope 2011 will bring the policies that are needed to address and tackle poverty and global climate change.

Groen! - Opvangcrisis asielzoekers: Rampenplan voor acute opvang vandaag nog activeren

2010-12-02T10:51:00.000-08:00

Voor meer info hierover , click op onderstaande link

Groen! - Opvangcrisis asielzoekers: Rampenplan voor acute opvang vandaag nog activeren

Daklozen en dakloze asielzoekers

2010-12-02T10:31:00.000-08:00

We worden momenteel geconfronteerd met bijzonder koud winterweer. Daklozen en asielzoekers die noodgedwongen de nachten op straat moeten doorbrengen hebben het nu bijzonder moeilijk. Er is momenteel veel aandacht voor deze problematiek.
Er is echter blijvende aandacht nodig voor dit thema. Er zijn dringend structurele maatregelen nodig. En wel zo snel mogelijk

Groen! verzet zich tegen het raketschild en een uitgebreidere NAVO-rol

2010-11-25T12:01:00.000-08:00

Voor meer info over dit onderwerp click op de onderstaande link

Groen! verzet zich tegen het raketschild en een uitgebreidere NAVO-rol

Disco music :sylvester - you make me feel (mighty real)

2010-11-25T09:09:00.000-08:00

British pop music : Pet Shop Boys - It's A Sin

2010-11-16T07:57:00.000-08:00

Groen! - Vlaanderen moet zich beter voorbereiden op overstromingen

2010-11-15T10:44:00.000-08:00

Voor meer informatie hierover click op de onderstaande link

Groen! - Vlaanderen moet zich beter voorbereiden op overstromingen

Armoede in België, meer dan een gebrek aan centen: huisvesting

2010-10-29T06:32:00.000-07:00

In mijn eerste artikel over kansarmoede ( http://joecology.blogspot.com/2010/08/armoede-in-belgie-meer-dan-een-gebrek_20.html ) had ik het over wat leven in kansarmoede in het algemeen inhoud. Vanaf nu staan we stil bij de problemen op verschillende levensdomeinen waar mensen in armoede mee te maken krijgen en de mogelijke oplossingen hiervoor, dit vetrekkende vanuit het verhaal van mensen in armoede.

Eerst gaan we het hebben over huisvesting

Mensen in kansarmoede ervaren sociale uitsluitingen op verschillende terreinen tegelijk: in het onderwijs, op de arbeidsmarkt, in de gezondheidszorg, op het gebied van huisvesting, cultuur, de rechtspraak en zo meer. Deze verschillende achterstellingen en uitsluitingen beïnvloeden en versterken elkaar en veroorzaken op zich nieuwe achterstellingen en uitsluitingen. Deze cumulatie van problemen en de moeilijkheid om ( tijdelijk ) op eigen kracht uit deze situatie te geraken zijn kenmerkend voor de armoedesituatie.
Er is ook een binnenkant van mensen in armoede . Dit verteld ons iets over hoe mensen in kansarmoede zich voelen.
Door een veelheid aan problemen en ervaringen die eigen kunnen zijn aan een leven in kansarmoede ervaren ze vaak gevoelens van schaamte, schuld, moedeloosheid, laag zelfbeeld en uitsluiting. Langdurig leven in armoede en uitsluiting ondergaan, creëert kwetsuren, die slechts heel langzaam genezen. Het zorgt ervoor dat mensen het gevoel hebben dat ze de greep op hun eigen leven verliezen.
Ze kunnen gevoelens hebben van mislukt te zijn. Dit kan versterkt worden door naar armoede te kijken vanuit het individueel schuldmodel.

Mensen in kansarmoede hebben op vlak van huisvesting dezelfde wensen als de modale burger. Maar op de huisvestingsmarkt ervaren mensen in armoede uitsluitingsprocessen, waarbij hun inkomenssituatie een grote rol speelt. Mensen in armoede hebben niet veel keuze.
Een woning huren op de privémarkt is geen goedkope aangelegenheid. De voorbije twee decennia stegen de huurprijzen veel sneller dan de lonen en de uitkeringen.
Armoede en een slechte huisvestingssituatie zijn hierdoor met elkaar verbonden. Mensen in armoede zijn enorm kwetsbaar op de huizenmarkt.

In Vlaanderen staan er momenteel ongeveer 58.000 mensen op de wachtlijst voor een sociale woning. In totaal zijn er ongeveer 180.000 mensen in Vlaanderen die nu op de private huurmarkt huren en eigenlijk in aanmerking komen voor een sociale woning. Drie tot zeven jaar wachten op een sociale woning is geen uitzondering.

Mensen in kansarmoede moeten door de wachtlijsten vaak noodgedwongen een woning op de privémarkt zoeken. Zeker voor mensen die in armoede leven is huren op de privémarkt niet vanzelfsprekend. De huurprijs is vaak hoog en een waarborg wordt onbetaalbaar.

“De huurwaarborg is zo hoog omdat de huurprijzen te hoog zijn. Vele mensen in
armoede besteden minstens 35% van hun inkomen aan de huur van een woning.
De huurprijzen van kwaliteitsvolle woningen bedragen minstens 450 euro en niet
zelden meer dan 500 euro! „Een kwaliteitsvolle woning huren op de privé-markt, als
je moet leven van een leefloon of van een andere lage uitkering, is onmogelijk !”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be )

Vanuit hun kwetsbare positie hebben mensen in armoede niet veel keuze, ze kunnen niet kieskeurig zijn.
Vaak hebben armen niet voldoende tijd om een degelijke woning te zoeken. . Redenen om een nieuwe woning te zoeken, hebben immers vaak te maken met een crisissituatie, bijvoorbeeld een uithuiszetting. Meer dan 18.000 gezinnen werden vorig jaar (2009) met uithuiszetting bedreigd. Een dreigende uithuiszetting zorgt voor enorme stresssituaties.

“We zijn met ons twee, ik ben 89 en mijn levensgezellin 93 jaar. Ze is volledig invalide en wordt thuis verzorgd. We wonen in een appartement dat we niet meer kunnen
betalen en we kunnen niet verhuizen door gebrek aan middelen, en nochtans is zij
oorlogsweduwe van 14-18. Wat moeten we doen ? Ze gaan ons aan de deur zetten; er
staat ons maar één ding te doen, ons van kant te maken”.
( Getuigenis uit het Algemeen verslag van de armoede)

Tot voor een jaar geleden woonden we in een leuk appartement. Wat een opluchting na jaren van slechte huisvestiging. Toen viel ik zonder werk en konden we de huur niet meer betalen. Dit was een enorme slag in ons gezicht. We werden met uithuiszetting geconfronteerd. We moesten zo vlug mogelijk een nieuwe flat zoeken, anders zouden we op straat belanden. Uiteindelijk hebben we een bijzonder kleine flat gevonden. Pijnlijk was dat we heel wat van onze meubeltjes die we in der loop der jaren hadden gekocht in kringloopwinkels moesten weg doen. We konden ze niet zetten in onze nieuwe flat en hadden geen geld om het ergens op te slaan. Als het ooit weer beter gaat en we opnieuw kunnen verhuizen naar een groter appartement gaan we zo goed als geen meubelen hebben om er in te zetten.
( Een arme aan het woord )

“Ik woon sinds kort in een huis van heel slechte kwaliteit. Ik heb het genomen
omdat ik anders op straat zou gestaan hebben, maar nu zit ik eraan vast voor
enkele jaren. Ik kan nu niet meer naar iets beters zoeken, want ik zit vast aan
het contract dat ik getekend heb.”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen )

Enerzijds komen mensen met een laag inkomen - door het tekort aan sociale huisvesting - dikwijls terecht op de private huurmarkt waar ze teveel huur betalen voor een woning van slechte kwaliteit. Anderzijds versterken woonproblemen het armoedeprobleem.
Naast de financiële moeilijkheden, stoten mensen met een laag inkomen nog op andere drempels in hun zoektocht naar een degelijke woning. Door discriminatie en uitsluiting wordt het voor sociaal zwakkere groepen steeds moeilijker om een woning te vinden.
Sommige eigenaars weigeren te verhuren aan steuntrekkers of aanvaarden niet dat de huurders zich beroepen op het OCMW om de huurwaarborg voor te schieten.

“Ik ben eens gaan kijken naar een huis en ze vroegen mij: ‘Bent u werkloos of hebt u
werk?’. Ik zei: ‘Nee, ik trek van het OCMW’. ‘Ah nee, mevrouw!’ Recht in m’n gezicht.
Dat soort mensen, zeiden ze me, daar verhuren we niet aan.”
( Getuigenis uit het Algemeen verslag van de armoede )

“Zodra privé-eigenaars: ‘Ik hang af van het OCMW’ horen, willen ze hun huis niet
meer verhuren. We verhuren niet aan die mensen, werd mij verteld”.
( Getuigenis uit het Algemeen verslag van de armoede )

“Ik vond dan eindelijk een huis, van +/- 300 euro, maar kreeg het niet omdat ik werkloos was. Nochtans was net dit huis betaalbaar.”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen )

Mensen in kansarmoede hebben ook goede ervaringen met huisbazen.

“Ik heb geen problemen, ik heb een goede huisbazin. Als er iets is, wordt dit
opgelost. De huur slaat niet op. Mijn man doet zelf veel in het huis en ik
onderhoud mijn huis zeer goed!
We betalen per maand 425 euro. De gemiddelde huishuren in de straat liggen
tussen de 525 euro en 625 euro. We mogen dus tevreden zijn. Mijn man heeft
slaapkamers gemaakt op zolder. De huisbaas betaalde al het materiaal. Ze
nodigen ons zelfs soms uit. We blijven daar wonen omdat we een goede huisbaas
hebben”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen )

De hoge huurprijzen die mensen in kansarmoede vaak moeten betalen zorgen voor bijkomende problemen op ander levensdomeinen.

“ Mijn inkomen bedraagt 766 euro per maand, ik betaal 364 euro per maand huur
voor een kleine studio. Dat is bijna de helft van mijn inkomen. Na aftrek van de
vaste kosten blijft er nog 200 euro per maand over om van te leven. Dat is nog
geen 7 euro per dag om voeding, kledij, GSM-kaart, vervoer en dergelijke van te
betalen.”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen )

Bij ons neemt de huur twee derde van ons inkomen in beslag (kleine
gehandicaptenuitkering en aanvulling met het bestaansminimum), zodat we eenmaal
per week vlees (worst of gehakt) eten. Verder eten we elke dag aardappelen of
deegwaren. We ontzeggen ons vaak iets opdat de kinderen alles krijgen wat ze nodig
hebben. Anders worden ze op school uitgemaakt voor “stommerik” wanneer ze gaten
in hun kleding hebben of een plastic zak als boekentas gebruiken. In de zomer zouden
we hen graag een ijsje aanbieden, maar we aarzelen. De kinderen daarentegen
begrijpen niet steeds waarom we iets weigeren.
( Getuigenis uit het Algemeen verslag van de armoede )

De (oudere) woningen waar armen in leven zijn vaak in erg slechte staat. Problemen die kunnen opduiken zijn bijvoorbeeld vochtproblemen, schimmels, geen goede verwarming, tochtende ramen en deuren, enz…..

“Ik betaal 450 euro per maand zonder nutsvoorzieningen. Dit is schandalig. Er is schimmel en vocht onder de trap en het bezetsel valt van de muur. Ook in de
slaapkamer is er vocht, het behangpapier valt zelfs naar beneden. De huisbaas
reageert niet. Ik heb dit zelf al proberen te verhelpen maar zonder resultaat.”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen)

In oudere huizen werden vaak schadelijke materialen en producten gebruikt die zorgen voor allerhande vervuilingen: lood-, asbest- en radonvervuiling.

Verder zijn woningen die in slechte staat zijn meestal ook slecht geïsoleerd , wat met zich meebrengt dat je hoge energiefacturen hebt.
Armen krijgen meer en meer te maken met energiearmoede dat op hun beurt de armoede weer versterkt. Meer mensen kampen met betaalproblemen, vaak voor basisvoorzieningen als huur en energie.
In 2007 leefde 6% van de bevolking in een huishouden met 2 of meer betalingsachterstallen voor basisbehoeften (bvb. elektriciteit, water, gas, huur, gezondheid). Meer en meer mensen komen op een budgetmeter terecht , wat niet altijd garandeerd dat ze verwarming hebben.

Ik heb jarenlang gewoond in een appartement van een sociale huisvestingsmaatschappij. Het was een gebouw uit de jaren '70. Alles was op elektriciteit , ook de verwarming. De ramen waren versleten en er waren spleten tussen de ramen. Het tochtte er. Hierdoor moesten we heel vaak de verwarming opzetten, zeker tijdens koude dagen in de herfst en tijdens de winter. Op de duur konden we de rekeningen van de commerciële energieleverancier niet meer betalen en kregen we voortaan elektriciteit van de netwerkbeheerder. Nadat we ook de rekeningen van hen niet konden betalen vielen we op een budgetmeter voor onze elektriciteit. Met momenten konden we de budgetmeter niet opladen waardoor we na het noodkrediet terug vielen op 10 ampère. Dit gebeurde heel vaak tijdens de winter wanneer je meer nodig hebt. Met 10 ampère konden we de verwarming niet opzetten. Hierdoor hadden we het vaak koud en kropen we vroeger in bed om toch maar warm te hebben.
( Een arme aan het woord )

Naast de financiële en fysieke gezondheidsproblemen die een slechte huisvesting met zich meebrengt, wordt er ook op psychisch en sociaal vlak een prijs betaald. Huisvestingsproblemen brengen de nodige sociale en psychologische problemen met zich mee. Een ongezonde woonomgeving vormt een bedreiging voor de stabiliteit van het gezin. Geen thuis hebben zorgt voor tal van frustraties. Kopzorgen over de woonsituatie zijn voortdurend aanwezig. De situatie zorgt voor veel stress en aanhoudende, vaak hoog oplopende spanningen tussen de bewoners.

Sommige mensen zitten in nog een moeilijkere stuatie. Sommige mensen belanden op straat: de thuislozen.

Onder thuislozen verstaan we mensen die door allerlei omstandigheden geen (of geen direct
zichtbare) bindingen van betekenis meer hebben en over geen “eigen thuis” meer
beschikken. Thuisloosheid is steeds een uiting van extreme armoede en sociaal isolement.
In de meeste gevallen refereert deze onmenselijke situatie naar het volledig uiteenvallen van alle sociale relaties . Dit mag niet verkeerd begrepen worden : veel thuislozen verlangen naar ofwel een echt gezin, of naar een andere vorm van samenleven. Heel dikwijls is het gezin van oorsprong uit elkaar gerukt.

Op straat belanden kan ernstige gevolgen hebben op verschillende levensdomeinen.

“En zonder woonst gaat het gezin heel vaak snel achteruit. Zonder huis moeten we op
straat leven, zomaar hier of daar. En de kinderen worden geplaatst. Of we moeten hen
aan een instelling of een familielid toevertrouwen, zodat ze ‘normaal’ kunnen leven.
En iedere keer kost het ons een hoop geld om het gezin weer samen te krijgen.”
( Getuigenis uit het algemeen verslag van de Armoede)

In het verleden zijn er al daklozen gestorven.

Wat kan het beleid doen ?

“Iedereen heeft recht op menswaardig wonen. Daartoe moet de beschikking over een
aangepaste woning van goede kwaliteit, in een behoorlijke woonomgeving, tegen een
betaalbare prijs en met woonzekerheid worden bevorderd.”
(art. 3 van het Decreet op de Vlaamse Wooncode)

Met ' Wat kan het beleid doen ? ' wil is niet de volledigheid nastreven . Ik ga stilstaan bij een aantal voorstellen die belangrijk zijn voor de verenigingen waar armen het woord nemen , voorstellen die Groen! naar voren schuift en die ik persoonlijk belangrijk vind.

Zowel de situatie van de thuislozen als de mensen in kansarmoede met een woonst is en blijft bijzonder moeilijk. Ondanks de vele beleidsmaatregelen hebben nog steeds een onaanvaardbare aantal mensen het bijzonder moeilijk op de woningsmarkt.

Om het recht op betaalbaar en kwalitatief wonen voor iedereen te waarborgen, is er nood aan een actiever en socialer woonbeleid.

Een armoedebeleid moet zoveel mogelijk in overleg gebeuren met mensen in kansarmoede en met verenigingen waar armen het woord nemen. Mensen in kansarmoede weten wat het inhoud om in kansarmoede te leven. Mensen in kansarmoede en verenigingen waar armen het woord nemen moeten als volwaardige partners worden meegenomen bij het vorm geven en evalueren van het armoedebeleid. Ik persoonlijk vind dit enorm belangrijk. In dialoog treden met mensen in kansarmoede zorgt ervoor dat armen opnieuw een plaats krijgen in onze maatschappij. Opnieuw gehoord worden en het gevoel krijgen dat er naar u wordt geluisterd is enorm belangrijk voor mensen in kansarmoede.
Ervaringsdeskundigen in de kansarmoede moeten op zoveel mogelijk plekken aan het werk kunnen gaan.
Ervaringsdeskundigen in de armoede hebben heel wat kennis over wat leven in kansarmoede betekent en kunnen een brug slaan tussen mensen in kansarmoede en maatschappelijke instellingen en overheden.

“Armoede gaat niet alleen over weinig of te kort hebben, armoede gaat vooral
over niet meetellen, niet gehoord worden … als je ons minder arm wil maken …
moet je ons vooral au serieus nemen!”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be dossier recht op wonen voor iedereen)

Veel mensen weten niet hoe het is om onder de armoedegrens te leven.
Het is niet gemakkelijk, maar we trekken onze plan. We klagen niet,
maar willen wel gehoord worden! We hopen dat er vanaf nu anders over
ons gedacht wordt en dat we echt kansen krijgen … op een
menswaardig leven!”
( Bron getuigenis www.vlaams-netwerk-armoede.be )

We baseren het armoedebeleid op dialoog. Meer dan vijftien jaar geleden vormde het Algemeen Verslag
over de Armoede een keerpunt: armen en hun verenigingen werden gesprekspartners voor de overheid. In het kielzog ontstond het Centrum ter bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting, en op Vlaams niveau het armoededecreet met de Verenigingen waar mensen in armoede het woord nemen. Toch wordt de ervaringsdeskundigheid van de armen federaal nog onvoldoende benut. Groen! wil een armoedebeleid dat de kracht van de dialoog beter gebruikt om tot goed werkende maatregelen met meetbaar resultaat te komen. Dat vereist niet alleen een sterkere ondersteuning voor een federale dialoog, maar ook en vooral een grotere openheid van de beleidsmakers en een grotere bereidheid tot fundamentele bijsturingen. Naast armenorganisaties wil Groen! dat een ruimer maatschappelijk middenveld bij deze dialoog wordt betrokken.
( verkiezingsprogramma federale verkiezingen 2010 Groen!)

In Vlaanderen staan er momenteel 58.000 mensen op de wachtlijst voor een sociale woning. In totaal zijn er 180.000 mensen in Vlaanderen die nu op de private huurmarkt huren en eigenlijk in aanmerking komen voor een sociale woning. Deze mensen betalen nu vaak meer dan 30% van hun inkomen aan huur en moeten zich dan nog tevreden stellen met een woning die dikwijls problemen heeft op vlak van kwaliteit. Tegen 2020 wil de Vlaamse regering 45.000 nieuwe sociale huurwoningen bouwen.

Een bijkomende inspanning is nodig.

Het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vroeg naar aanleiding van de Vlaamse verkiezingen van 2009 een bijkomende inspanning om tegen 2014 45 000 bijkomende sociale woningen te realiseren.
( Bron www.vlaams-netwerk-armoede.be )

Naar aanleiding van de Vlaamse verkiezingen vraagde de partij Groen! voor een bijkomende inspanning om het aanbod van sociale woningen gevoelig uit te breiden.

Tegen 2020 wil de Vlaamse regering 45.000 nieuwe sociale huurwoningen bouwen. Dit is ‘too little too late’: het is onvoldoende om de Decenniumdoelen in 2017 te behalen. De voorziene sociale woningen moeten sneller dan 2020 worden gebouwd. Tegen 2020 zijn er 75.000 sociale huurwoningen nodig.Daarom wil Groen! boven op de geplande 45.000 nieuwe sociale huurwoningen, een extra investering van 30.000 sociale woningen.
( verkiezingsprogramma Vlaamse verkiezingen 2009 Groen! )

Groen! vraagt ook een uitbreiding van het aantal woningen dat verhuurd wordt via sociale verhuurkantoren.

Ook het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vragen een uitbreiding van het aantal woningen die verhuurd worden door sociale verhuurkantoren.
( www.vlaams-netwerk-armoede.be )

Al jaren vragen de verenigingen waar armen het woord nemen dat de minimumuitkeringen ( leefloon, werkloosheidsuitkeringen, minimumpensioenen,IGO, enz... ) worden opgetrokken tot boven de Europese armoedegrens. Nog steeds zitten in België tal van minimumuitkeringen onder de Europese armoedegrens .
Ook dit jaar vroegen de verenigingen waar armen het woord nemen en dus ook de mensen in kansarmoede op de internationale dag tegen de armoede op 17 oktober dat hier werk van zou gemaakt worden.

In 2007 diende Groen! en Ecolo ( de Waalse Groenen) samen een wetsvoorstel in om alle minimumuitkeringen op te trekken tot de Europese armoedegrens. Het wetsvoorstel voorziet dat alle uitkeringen in ons land worden opgetrokken tot boven de Europese armoedegrens (= 60% van het gemiddelde inkomen). Concreet zou dit betekenen dat de uitkeringen van alle gepensioneerden, leefloners (OCMW-steuntrekkers), gehandicapten, zieken,… boven deze grens komen te liggen. Alles samen zouden 431.200 mensen hierdoor opnieuw een volwaardig leven kunnen opbouwen. Het Groen!-Ecolo voorstel is nog steeds niet goedgekeurd, dus ook tijdens de vervroegde federale verkiezingen eerder dit jaar vroegen Groen!-Ecolo dat alle minimumuitkeringen worden opgetrokken tot de Europese armoedegrens.

Groen! en Ecolo dienen het wetsvoorstel voor het verhogen van de uitkeringen opnieuw in en kunnen daarvoor rekenen op de steun van de SP.A.
( www.groen.be )

Het wetsvoorstel kreeg eerder ook al de steun van het ACW.

Kansarmoede is natuurlijk veel meer dan een gebrek aan voldoende geld, maar een hoger inkomen kan een eerste stap zijn naar een beter leven voor mensen in kansarmoede.

Mensen in kansarmoede moeten door de wachtlijsten vaak noodgedwongen een woning op de privémarkt zoeken. Zeker voor mensen die in armoede leven is huren op de privémarkt niet vanzelfsprekend.

De verenigingen waar armen het woord nemen vragen uitbreiden van de huursubsidies voor mensen die 1 jaar op de wachtlijst voor een sociale woning staan en voor alle personen met een OMNIO-statuut.

Om zowel de Vlaamse Regering aan te porren snel werk te maken van de nodige
kwaliteitsvolle en betaalbare woningen (onder andere door de 45.000 nieuwe sociale
Memorandum Vlaams Netwerk - Huisvesting Pagina 2
Vlaamse verkiezingen 2009
woningen te realiseren tegen 2014), alsook om mensen in armoede de kans te geven zich
beter te wapenen op de private huurmarkt, stellen we voor om het systeem van
huursubsidies uit te breiden. Iedere persoon die langer dan 1 jaar op de wachtlijst voor een sociale woning staat of geniet van het OMNIO-statuut, zou ook een huursubsidie van de Vlaamse overheid moeten krijgen. Hiermee wordt de huursubsidie ook losgekoppeld van de nood aan een verhuisbeweging.
De bedoeling is dat dit langzaam uitdooft doordat Vlaanderen over voldoende kwaliteitsvolle en betaalbare woningen zal beschikken. Bij mensen die leven van het OMNIO-statuut of nog steeds op een wachtlijst voor een sociale woning staan, kan het bovendien niet de bedoeling zijn dat de huursubsidie degressief is. Uiteraard moet erover gewaakt worden dat dit systeem niet zorgt voor een verhoging van de prijzen door eigenaars.
( Bron www.vlaams-netwerk-armoede.be )

Groen! wil een goed uitgewerkt systeem van huursubsidies, aangepast aan de gangbare huurprijzen en inkomens. Het mag er niet toe leiden dat verhuurders hun prijzen optrekken of te hoog houden.Huursubsidies moeten ook alle mensen helpen die eigenlijk in aanmerking komen voor een sociale woning maar niet verder geraken dan de wachtlijst. Er moet ook een kwaliteitscontrole komen van de woningen in het systeem van huursubsidies.
( verkiezingsprogramma Vlaamse verkiezingen 2009 Groen! )

Kwetsbare huurders hebben het vaak moeilijk om een woonst te vinden. Ze hebben dikwijls onvoldoende kennis van de wetgeving en missen vaardigheden om een goede woonst te zoeken. Een dienst voor huurbemiddeling -waar mogelijk eventueel als onderdeel van een woonwinkel- kan extra inspanningen doen voor mensen die het moeilijk hebben om een woonst te vinden.

Het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen vragen bijkomende maatregelen om de kwalitiet van huurwoningen waar kansarmen vaak in wonen te verbeteren en om verkrotting tegen te gaan.

Met de winter op komst gaan we weer meer de verwarming opzetten. Voor mensen in kansarmoede is dit zeker niet evident. Meer en meer mensen krijgen te maken met energiearmoede.
Mensen in kansarmoede wonen vaak in slecht geïsoleerde woningen , wat de energiefactuur de hoogte in stuurt.
In 2007 leefde 6% van de bevolking in een huishouden met 2 of meer betalingsachterstallen voor basisbehoeften (bvb. elektriciteit, water, gas, huur, gezondheid).
Regelmatig zitten mensen in kansarmoede zonder verwarming. Bijkomende maatregelen zijn nodig om voor iedereen een minimale energievoorziening te garanderen.
Klimaatbeleid en armoedebeleid gaan hier hand in hand. Betere isolatie en energiebesparingsmaatregelen komen zowel de mensen ( in kansarmoede ) als de aarde ten goede. Persoonlijk vind ik dit heel belanrijk.

De verenigingen waar armen het woord nemen vragen een volledig verbod op het afsluiten van nutsvoorzieningen, ongeacht het statuut.
Verenigingen waar armen het woord nemen vragen ook voor meer aandacht voor energiebesparende maatregelen voor huurders in armoede.
( Bron www.vlaams-netwerk-armoede.be )

Groen! wil een meer structurele aanpak om de energiefactuur van gezinnen in armoede omlaag te krijgen. Energiescans vereisen opvolgingsmaatregelen, zowel door maatregelen aan hun (huur)woningen (via derdebetalersysteem) als door vervanging van energieverslindende toestellen. Ook moeten alle sociale woningen energiezuinig worden gemaakt. Klimaatbeleid en armoedebeleid gaan hier hand in hand.
( verkiezingsprogramma Vlaamse verkiezingen 2009 Groen! )

Ten slotte wil Groen! voor iedereen betere garanties om een minimale energievoorziening te garanderen. Dat recht op energie veronderstelt een leefbaar minimumpakket van elektriciteit, gas en water dat nooit afgesloten mag worden.
( verkiezingsprogramma Vlaamse verkiezingen 2009 Groen! )

Hierboven een aantal voorstellen die belangrijk zijn voor de verenigingen waar armen het woord nemen , voorstellen die Groen! naar voren schuift en die ik persoonlijk belangrijk vind.

Volgende keer staan we stil bij kansarmoede en schuldenopbouw en de mogelijke oplossingen hiervoor, dit vetrekkende vanuit het verhaal van mensen in armoede.

Groen! wil toereikende minimuminkomens in heel Europa

2010-10-27T03:45:00.000-07:00

Meer lezen over dit thema click dan op onderstaande link

Groen! - Groen! wil toereikende minimuminkomens in heel Europa

Armoede:mensen in kansarmoede aan het woord

2010-10-22T12:46:00.000-07:00

Sterke getuigenissen van mensen in armoede gemaakt door Recht-op, een van de Antwerpse verenigingen waar armen het woord nemen.

www.recht-op.be

Groen! en SP.A slaan in federaal parlement de handen in elkaar tegen armoede

2010-10-15T06:07:00.000-07:00

Voor meer informatie hierover click op onderstaande link

Groen! - Groen! en SP.A slaan in federaal parlement de handen in elkaar tegen armoede

Jong Groen! Leuven praatcafè over kansarmoede

2010-10-14T04:28:00.000-07:00

Op zondag 17 oktober 2010 is het interenationale dag van de armoede .

Jong Groen! Leuven organiseert een praatcafé over Armoede in Leuven en Vlaanderen.

Hoe ontstaat armoede? Hoe leef je ermee?
Hoe kunnen we werken rond armoede ?

Enkele sprekers geven hun visie:
* Armoede In-Zicht: Ervaringsdeskundigen
* 't Lampeke: Dries Wiercx
* Poverello: Johan Van Eetvelde
* OCMW-Raad Leuven: Louis Debruyne ( Groen!)

Kom luisteren of laat je mening horen.

Jong en minder jong zijn welkom!
En drink gerust een glas mee! Tot dan?

Jong Groen! Leuven praatcafè over armoede
maandag 18 oktober 2010 ,
Om 20u . Gratis inkom.
Oratoriënhof
Mechelsestraat 111
Leuven, Belgium

Disco House :Kathy Brown - never again

2010-10-08T11:03:00.000-07:00

Internationale dag tegen de armoede 2010 in Leuven( Belgium)

2010-10-01T12:57:00.000-07:00

Woensdag 13 oktober is Leren Ondernemen samen met vele organisaties (waaronder Buurthuis 't Lampeke, de Meander, Arktos, De Wissel,…) van de partij voor de lokale actie in het kader van de Internationale Dag van de armoede. De dag in Leuven staat in het kader van het kind en van het recht op gezin. Het startschot wordt gegeven tegen de middag. Leren Ondernemen tracht alle Leuvense basisscholen mee op de kar te trekken, zodat 10 000 enthousiaste kinderen ballonnen tegen uitsluiting in de hoogte laten op een afgesproken moment (project met de Steun van OCMW Leuven). Samen met Buurthuis ’t Lampeke willen we er dan ook voor zorgen dat leerkrachten deze dag kunnen voorbereiden met de kinderen door vormingspakketjes aan te bieden. Vanuit Buurthuis 't Lampeke zal ook een wedstrijd worden georganiseerd waarbij t-shirts tegen uitsluiting kunnen ontworpen worden in de scholen.

Het oplaten van de ballonnen wordt een startsein voor een wervelende dag van de armoede die door een hele hoop mensen en organisaties samen wordt georganiseerd. Na het oplaten van de balonnen wordt vanuit verschillende Leuvense organisaties een optocht gehouden doorheen Leuven, waarbij het recht op gezin centraal staat. Na de optocht komen we samen op 1 centrale plaats en is er ruimte voor getuigenissen, het actief meedoen aan activiteiten en ook een beetje feest.

Bron tekstje : http://www.lerenondernemenvzw.org/

Susan Boyle: I Dreamed A Dream- Who I Was Born To Be (With Lyrics)

2010-09-30T09:02:00.000-07:00

Breathtaking.....

Groen! - Europese vakbondsbetoging: Voorrang aan werk, duurzame economie en een meer rechtvaardige fiscaliteit

2010-09-30T02:43:00.000-07:00

Interesse om meer te lezen ? Click dan op onderstaande link

Groen! - Europese vakbondsbetoging: Voorrang aan werk, duurzame economie en een meer rechtvaardige fiscaliteit

Susan Boyle - Britains Got Talent 2009 Episode 1 - Saturday 11th April |...

2010-09-30T02:39:00.000-07:00

Susan Boyle - I dreamed a dream

Breathtaking.....

Turkish pop music : Kuzu Kuzu (Tarkan)

2010-09-24T05:48:00.000-07:00

Groen! - Goed dat Lange wapper weg is, maar Groen! zegt neen tegen ring die verkeer naar stad zuigt en waarvoor Antwerpenaar zelf moet betalen

2010-09-23T04:19:00.000-07:00

Indien het persbericht wil lezen , click dan op onderstaande link

Groen! - Goed dat Lange wapper weg is, maar Groen! zegt neen tegen ring die verkeer naar stad zuigt en waarvoor Antwerpenaar zelf moet betalen

Caroline Lucas: First speech as leader of the Green party of England and Wales, UK

2010-09-21T10:13:00.000-07:00

Very strong speech ( september 7 2008 ) by Caroline Lucas, leader of the Green party of England and Wales, UK

Wachtnacht in Gent op 11/09/10

2010-09-03T04:38:00.000-07:00

Voor meer info over Wachtnacht surf naar http://www.wachtmee.be/

Groen! roept andere partijen op voorstel Di Rupo goed te keuren

2010-08-30T04:00:00.000-07:00

Meer lezen, click op de link hieronder

Groen! - Groen! roept andere partijen op voorstel Di Rupo goed te keuren

Groen! - Help Pakistan: organisaties en rekeningnummers

2010-08-27T06:24:00.000-07:00

Voor meer info over de rekeninnummers click op de link hieronder

Groen! - Help Pakistan: organisaties en rekeningnummers

Disco house : Taka Boom - Pick Me Up I'll Dance

2010-08-25T07:01:00.000-07:00

Armoede in België, meer dan een gebrek aan centen: armen en hun verhaal

2010-08-20T07:26:00.000-07:00

1. De cijfers

Armoede en sociale uitsluiting is en blijft een groot probleem in België.
België blijft één van de rijkste landen ter wereld, Vlaanderen één van de meest welvarende regio’s. Maar de voorbije jaren is de armoede toegenomen. De kloof tussen arm en rijk groeit. Dat armoede stijgt, is niet alleen het gevolg van de financiële en economische crisis. Het is ook het resultaat van hoe de politiek en wij als samenleving met armoede zijn omgegaan en nog steeds omgaan.

Alle armoede-indicatoren staan op rood. De Jaarboeken armoede en sociale uitsluiting, de rapporten van de verengingen waar mensen in armoede het woord nemen, de ocmw’s en de rapporten van de Vereniging van Vlaamse steden en gemeenten vertellen ons dat armoede in België stijgt.

De laatste cijfers van EU-SILC ( European Union-Statistics on Income and Living conditions) vertellen ons dat in 2008 in België ongeveer 15 % van de bevolking moest leven met een inkomen onder de Europese armoedegrens. Dit betekent dat 1 op 7 of ruim 1.551.671 personen in België in armoede leven.
Ongeveer 16,9 % of 1 op 6 van de kinderen in België groeien op in een gezin in armoede en ongeveer 25 % van de gepensioneerden hebben een pensioen of IGO ( inkomensgarantie voor ouderen) dat onder de Europese armoedegrens ligt.

Armoede vervrouwelijkt en verkleurd sterk. Ongeveer 52 % van de Belgen met Marokkaanse en Turkse roots leven in armoede.

Als we de rest van de cijfers bekijken komen we tot dezelfde conclusie.
Meer mensen kampen met betaalproblemen, vaak voor basisvoorzieningen als huur en energie.
In 2007 leefde 6% van de bevolking in een huishouden met 2 of meer betalingsachterstallen voor basisbehoeften (bvb. elektriciteit, water, gas, huur, gezondheid).
Meer dan 18.000 gezinnen werden vorig jaar (2009) met uithuiszetting bedreigd en in 2009 konden 122.749 gezinnen in Vlaanderen hun gas en elektriciteit niet betalen, 22.000 meer dan een
jaar eerder.
Meer mensen komen voor allerlei vormen van steun bij het OCMW aankloppen. Het aantal leefloners steeg afgelopen jaar met meer dan 9 % tot meer dan 90.000. Het aantal mensen in schuldbemiddeling stijgt snel: meer dan 80.000 gezinnen hebben een collectieve schuldenregeling.

Het klassieke OCMW-cliënteel verandert : niet langer enkel de generatiearmen, maar meer mensen van vreemde afkomst, meer mensen met psychische problemen en meer mensen met een modaal inkomen maar met een zware schuldenlast komen bij het OCMW langs.
In 2009 moesten ruim 110 000 mensen een beroep doen op voedselbanken.
De werkloosheid piekt.

In België zijn er regionale verschillen merkbaar . In Vlaanderen bedraagt het armoederisico 10% tegenover 19,5% in Wallonië.
Met betrekking tot het huishoudtype zien we dat alleenstaanden (22,5%) (vooral alleenstaande vrouwen) en éénoudergezinnen (39,5%) in het bijzonder meer geconfronteerd worden met armoede dan gezinnen met meerdere inkomens. Ook hier zijn er duidelijke, regionale verschillen. Vooral de Waalse éénoudergezinnen hebben een hoog armoederisico (49,4%).

2010 is het Europees jaar ter bestrijding van de armoede en sociale uitsluiting en deze cijfers wijzen erop dat er nog steeds enorm veel werk is.

2. Wat is armoede ?

Armoede mag niet louter gezien worden als een gebrek aan centen.
Mensen in kansarmoede ervaren sociale uitsluitingen en achterstellingen op verschillende levensdomeinen tegelijk: huisvesting, onderwijs, gezonde voeding, maatschappelijke dienstverlening,gezondheidszorg, inkomen en tewerkstelling, justitie,.... Problemen op één levensdomein beïnvloeden en versterken de moeilijkheden in andere levensdomeinen en veroorzaken op zich nieuwe achterstellingen en uitsluitingen.

Mensen in armoede staan op en gaan slapen met hun armoedeprobleem, vaak liggen ze ’s nachts wakker. Mensen in armoede maken zich constant zorgen over vandaag en morgen . Wat brengt de toekomst? Ga ik mijn kinderen een betere toekomst kunnen geven? Hoe betaal ik de schoolrekeningen ? Gaan mijn kinderen en ik morgen voldoende eten hebben? Wat doe ik als ik ziek ben en een doktersbezoek niet kan betalen? Kan ik mijn huishuur de volgende maand betalen ? Wanneer dreig ik een budgetmeter te krijgen of val ik op 10 ampère ? Gaan mijn kinderen een betere toekomst hebben? ,……

Het zijn allemaal zorgen , angsten en verlangens waar mensen in armoede mee zitten, dag na dag mee te maken krijgen en mee geconfronteerd worden.

Mensen in armoede moeten ook constant vechten tegen vooroordelen en worden vaak niet begrepen. Vaak krijgen ze te horen dat het hun eigen schuld is dat ze in armoede leven en word armoede vaak als een louter individueel probleem aanzien.

Als ze het maar anders hadden aangepakt, hadden ze op school maar harder hun best gedaan , hadden ze maar beter met hun geld omgegaan, hadden ze op hun werk maar beter hun best gedaan, als ze maar beter voor zichzelf opkwamen, als ze nu eens wat harder achter werk zochten, enz….
Het zijn opmerkingen die een maatschappelijk probleem individualiseren. Dit mechanisme , het individueel schuldmodel, komt veel voor in onze samenleving.

Als we kansarmoede willen begrijpen moeten we in dialoog treden met mensen die in kansarmoede leven. Zij weten wat het inhoud om in armoede te leven. Door te luisteren naar hun verhalen, door respect te hebben voor hun leefwereld krijgen we een zicht op wat een leven in kansarmoede is.

Een tekort aan geld is één van de zwaarste beproevingen die ik moest meedragen in mijn leven. Je vervreemdt in de samenleving:
Omdat je steeds het gevoel hebt dat je bekeken wordt,
Omdat je er met niemand over durft praten,
Omdat je denkt dat je de enige bent en je daardoor onbegrepen voelt,
Omdat de communicatie zoals tv en telefoon je veel te duur zijn,
Omdat een auto niet meer in je budget past,
Omdat je, als je de voordeur opentrekt, voor alles en nog wat geld nodig hebt en het leven - al beweren ze van niet - steeds duurder wordt,
Omdat het sociaal contact voor het grootste deel afgebroken wordt,
Omdat je jezelf onwaardig voelt tegenover de rest van de gemeenschap,
Omdat je vindt dat je niet meer bij-hoort.”
(Getuigenis uit een Welzijnsschakel)

Met een vervangingsinkomen kan je niet doen zoals de anderen. Ik zou gewoon willen leven, maar het is trekken om rond te komen. Als de huishuur en de elektriciteitsrekening betaald zijn, schiet er niet veel meer over. Je moet zien dat je kinderen niet in dezelfde problemen geraken. Ik ben nu 38 jaar; hoe zullen zij zijn als ze zo oud zijn? Maar je kan ze niet vooruit brengen, want je kan hun studies niet betalen als ze willen studeren.

"Mijn dochter kreeg van haar meter een Kabouter-plop-boekentas cadeau. Maar ik durf er mijn dochter niet mee naar school sturen want ik weet dat ze daar zullen zeggen: “daar heeft ze wel geld voor en haar schoolrekeningen betaalt ze niet.”
(SOS schulden op school)

Ik haal soms mijn medicijnen niet bij de apotheker om te sparen voor de kinderen. Sint-Maarten is voorbij en Kerst komt er aan. De kleine zegt: tof, met kerst liggen er pakjes onder de boom!. Ik wil mijn kinderen dus iets geven.
(Nadia – Welzijnschakel)

"Arbeid geeft je meer waarde. Je hebt meer contacten met andere mensen, terwijl je, als je niet werkt, afhankelijk bent van de anderen. Je wordt soms beschouwd als een profiteur, een luierik, een nietsnut."
(Tekstje : www.armenaanhetwoord.be)

Schulden is een last,
Iets dat je parten speelt de
ganse dag en avond,
Een zwaarte in je
levenskracht,
Iets waarvan je moeilijk kan
inslapen omdat je erop
nadenkt:
Hoe geraak ik eruit?
Kon ik dit vermijden?
Zie ik de oorzaak hiervan of
is het plots op mij gevallen?
Waarom ik weer met zo'n
tegenslag?
(Tekstje uit : Waar is iedereen? Vzw ’t hope)

“‘De elektriciteit in de keuken is al een tijdje uitgevallen’, legde ik wat overbodig uit. Hilde keek naar het elektrische fornuis. ‘Hoe kookt ge dan?’ ‘We zijn de voorbije dagen een paar keer frieten gaan halen.’ ‘En voor de rest?’ ‘Ik maak ik mezelf wijs dat ik op dieet ben. Ge hebt vrouwen die geld betalen om af te vallen.’”
(Bron getuigenis:DE PRIL, D. en DIDELEZ, G., Ik ben iemand/niemand. Antwerpen, uitgeverij Manteau/standaard uitgeverij, 2009,p.320-321.)

Pas als anderen onze inspanningen leren zien, als zij zich realiseren dat de ellende en de uitsluiting het ons onmogelijk maken om vooruit te komen, als zij onze verwachtingen ernstig opnemen, pas dan kunnen wij als mens echt meetellen.
(Tekstje: www.armenaanhetwoord.be)

Wat ik zelf niet heb gekend in mijn jeugd, dat wil ik aan mijn kinderen geven: liefde, genegenheid, warmte. Ik leef voor mijn gezin. Het is voor mij een plezier mijn kinderen rond mij te hebben. Ik vecht ervoor dat ze niet in een internaat terechtkomen. Dat is mijn doel in het leven en ik doe alles om dat te bereiken. Ik span mij volledig voor mijn kinderen in. Als ik mijn kinderen niet had, waar zou ik dan staan? Ik heb iets om voor te vechten. Ik leef voor mijn kinderen.
(Tekstje : www.armenaanhetwoord.be)

Ik ben opgegroeid in een gezin in armoede, We hadden nooit genoeg geld thuis. Ik ging vroeger vaak met versleten kleren naar school. Hiervoor werd ik altijd gepest , uitgelachen en uitgesloten.
(Een arme aan het woord)

De tekstjes hierboven heb ik genomen van verschillende beleidsdossiers van het Vlaams netwerk van verenigingen waar armen het woord nemen en geven zeer goed aan wat de impact van armoede is op het dagelijkse leven. Het laat ook zien dat armoede meer is dan een individueel probleem.

Elke dag opnieuw moeten mensen die in armoede leven omgaan met een veelheid
van problemen. Ze worden geconfronteerd met de onzekerheid over, voor de meeste mensen evidente, levensbehoeften: wonen, genoeg inkomen, gezondheid, te eten hebben, werk, verwarming, deurwaarders, problemen op school,…

Het feit dat mensen in (extreme) armoede heel vaak enorme inspanningen moeten doen om te overleven en hiervoor gebruik moeten maken van hun krachten zoals solidariteit, overlevingsvaardigheden en creativiteit worden vaak niet of te weinig erkent.
Door gebrek aan kennis van de leefsituatie van mensen die in armoede leven
worden deze inspanningen vaak niet gezien en erkend door de samenleving en de
hulpverlening.

Kansarmoede is een complex probleem dat enerzijds wordt gekenmerkt door onvoldoende inkomen om in uw basisbehoeften te voorzien en anderzijds gekenmerkt wordt door uitsluitingen en achterstellingen op verschillende levensdomeinen zoals huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs,inkomen en tewerkstelling,maatschappelijke dienstverlening enz…. .
Mensen in kansarmoede ervaren dat ze hierdoor ongelijke toegang hebben tot basisvoorzieningen zoals gezonde voeding , degelijke huisvesting, gelijke kansen op school, enz… .

Er is ook een binnenkant van mensen in armoede . Dit verteld ons iets over hoe mensen in kansarmoede zich voelen.
Door een veelheid aan problemen en ervaringen die eigen kunnen zijn aan een leven in kansarmoede ervaren ze vaak gevoelens van schaamte, schuld, moedeloosheid, laag zelfbeeld en uitsluiting. Langdurig leven in armoede en uitsluiting ondergaan, creëert kwetsuren, die slechts heel langzaam genezen. Het zorgt ervoor dat mensen het gevoel hebben dat ze de greep op hun eigen leven verliezen.
Ze kunnen gevoelens hebben van mislukt te zijn. Dit kan versterkt worden door naar armoede te kijken vanuit het individueel schuldmodel. Het zorgt ervoor dat mensen in kansarmoede in een isolement terecht komen en moeilijk aansluiting vinden bij de maatschappij.
Het is deze in de samenleving verankerde sociale uitsluiting die maakt dat kansarmoede vaak van generatie op generatie wordt doorgegeven. Het zijn deze sociale uitsluitingen, het moeilijk volwaardig kunnen participeren aan de samenleving dat door mensen in kansarmoede vaak als erger worden aanzien dan het gebrek aan geld.

Armoede gaat niet louter om personen maar verteld ons ook iets over hoe dat onze samenleving is georganiseerd. Armoede is zeker ook een sterk maatschappelijk probleem.

Vanaf oktober staan we eerst stil bij de internationale dag tegen de armoede en vervolgens staan we stil bij de problemen op verschillende levensdomeinen waar mensen in armoede me te maken krijgen en de mogelijke oplossingen hiervoor, dit vetrekkende vanuit het verhaal van mensen in armoede.

Lees ook mijn tweede artikel over kansarmoede. Het gaat over kansarmoede en huisvesting

http://joecology.blogspot.com/2010/10/armoede-in-belgie-meer-dan-een-gebrek.html

Groen! vraagt inzet B-FAST voor Pakistaanse overstromingsslachtoffers

2010-08-19T11:39:00.000-07:00

Groen! - Groen! vraagt inzet B-FAST voor Pakistaanse overstromingsslachtoffers

Millennium Development Goals (MDGs)

2010-08-12T12:58:00.000-07:00

Disco House : Stonebridge ft. Therese - Put Em High (JJs Club Mix) HQ

2010-08-05T13:17:00.000-07:00

Dierenproeven

2010-08-04T12:18:00.001-07:00

Op zaterdag 17 april 2010 werd er in Leuven een internationale actie gehouden tegen dierenproeven aan de Katholieke Universiteit Leuven (K.U.Leuven). De betoging werd georganiseerd door de Anti Dierenproeven Coalitie vzw. De initiatiefnemers telden zo'n 300 actievoerders, waaronder delegaties van Groen! Leuven en Gaia. De betogers vinden het niet kunnen dat de Leuvense universiteit aapjes koopt om ze te gebruiken voor experimenten en tests.

Volgens Flies , voorzitter van het Anti Dierenproeven Coalitie vzw, is de K.U.Leuven de enige universiteit in dit land die deze 'verouderde proeven' nog uitvoert. 'Andere universiteiten gebruiken hiervoor vrijwillige proefpersonen. Deze tests op proefpersonen zijn volgens professoren aan andere universiteiten efficiënter.'

Flies wijst erop dat twee jaar geleden een verbod afgekondigd werd op experimenten op mensapen in dit land. 'Groen! diende een wetsvoorstel in net voor de paasvakantie om de lijn door te trekken naar alle apen. Met de huidige communautaire problemen is het de vraag of er effectief iets van dat voorstel in huis gaat komen.'

In 2005 vonden er nog 718.976 proeven op dieren plaats in België in maar liefst 387 erkende laboratoria. Het gaat vooral om proeven op muizen, ratten en cavia’s, maar ook over proeven op honden, paarden, frets, apen, vogels : het aantal dierproeven blijft zelfs oplopen.

Jaarlijks worden in België meer dan 725.000 dieren gebruikt voor tests in laboratoria. België is hiermee op Europees vlak een van de koplopers wat het aantal gebruikte proefdieren per inwoner betreft. In België is de Katholieke universiteit van Leuven (K.U.Leuven) samen met haar Franstalige collega de Université Catholique de Louvain (UCL), de grootste gebruiker van apen. Zo worden er in het K.U.Leuven Gasthuisberg laboratorium apen gebruikt voor de meest onzinnige en verouderde testen! De apen die hier gevangen zitten worden gedurende verschillende jaren .

Ik ben ook tegen dierenproeven. Ze zijn dieronvriendelijk en zijn niet betrouwbaar. Ik vind het ongelooflijk dat ze nog altijd gebeuren , zeker wanneer er voldoende alternatieven zijn. Verder hebben dieren ook recht op een waardig leven in goede omstandigheden.

Er moet wat mij betreft een algemeen verbod op experimentele dierenproeven komen. Onlangs hebben Vlaams parlementslid Hermes Sanctorum (Groen!) en federaal parlementslid Meyrem Almaci ( Groen!) op beide beleidsniveau’s een wetsvoorstel ingediend om experimentele testen op apen verder aan banden te leggen.

Op maandag 16 augustus 2010 gaat er opnieuw een actie plaatsvinden. Voor meer informatie over de actie klik op deze link

http://www.stopdierproeven.org/new_site/component/content/article/75-voorpagina/362-kuleuven-start-inschrijvingen-voor-nieuwe-studenten.html

Social and ecological justice:global climate change , crushing social inequalities and economic crisis.

2010-08-04T12:09:00.000-07:00

We face not one crisis but three crises; there is a rampant crisis in the environment, a crushing social crisis, characterized by increasing poverty and growing social inequalities and a crisis in the economy.

What we’ve seen over the past couple of years is an economy in turmoil, leaking jobs and
eating into pensions and savings.
The financial system of the world has grown out of all proportion to the real
economy it is supposed to serve. By building on easy credit and financial speculation, it has lost touch with its physical underpinnings.
The real economy has in turn lost touch with its environmental underpinnings.

Casino capitalism has become more important than making things and providing services. Houses have become speculative investments instead of somewhere to live. Banks have had to be rescued, credit to small firms and home buyers has dried up, and unemployment has grown.

Grim as the economic crisis is, global climate change remains the most serious challenge we face – a crisis that has arisen because the existing economic model relies on continually increasing, wasteful, unsatisfying consumption of the Earth’s finite resources and unlimited conspicuous consumerism.

There is also a vast amount of scientific prove that global climate change is happening faster than anyone predicted .

We can’t ignore the growing number of people in developing countries who are critically effected by global climate change.

We also face a crushing social crisis, characterized by increasing poverty and growing social inequality.

In Belgium , around 15,2% of the population is living at or below the European poverty line; that's approximately 1 500 000 people. Approximately 114 000 people need food aid. Approximately 17 % of the children in Belgium live in poverty. Minority ethnic groups, lone parents, and people without formal qualifications have more possibility to live in poverty than the other groups in society.

The problems are global, reflecting the crisis in the structure of the global economy.

Inequality around the world has also continued to grow despite increasing overall prosperity. The richest 2% of adults in the world own more than half of all household wealth, while almost half the world — more than three billion people — live on less than $2.50 a day.

Why do we constantly try to overcome our scarcity by working more, earning more and consuming more whereas scarcity in a global perspective means that almost half the world – more than 3 billion people – live in extreme poverty and have got an extreme lack of proper access to food, drinkable water and proper health care and education.

Taken from the documentary The age of stupid

The very way we measure economic ‘success’ today shows the bankruptcy of business as usual. ‘Gross Domestic Product’ measures all the economic activity in a country – even the money spent on picking up the pieces of our unfair and unsustainable society. Prisons and pollution are as ‘productive’ as schools and sanitation in the world of conventional economics. No economy can be based on such a socially and environmentally unjust footing.

We cannot ignore the plight of billions of people in developing countries who are critically affected by all three crises.

Some will tell you that ‘green’ issues are a luxury in times of economic hardship. Wrong. Green policies are essential if we are to get out of this mess and create a sustainable and fair economy.

The problems are global and interrelated, and so are the solutions. Business as usual is no option.What we need is a coherent set of policies to address and tackle the current environmental, social and economic crisis ; a Green new deal .

The Green New Deal is all about investing massively to create jobs and move towards a sustainable, zero-carbon economy, moving away from an obsession with growth and build a more equal society..

Invest in the green economy now; invest in more insulation of houses ( to start with the council houses) ; invest in more renewable energy; invest in more organic agriculture; invest in fair trade; invest more in social welfare; introduce the citizen’s income; regulate the financial sector more strictly; protect basic public services ; promote gender equality; oppose discrimination in the workplace and so on....

There is much work to be done to create a secure and stable economy. The transition to a sustainable, fair economy will create hundreds of thousands of jobs in manufacturing, design, building and engineering. And there is much work that is already being done but not yet recognised, like work in the home.
Carers should be rewarded for the work they do.

Disco House : Sosua & Mad - Supaconstellation (incl. Rajed Brothers DVJ Video)

2010-08-03T14:39:00.000-07:00

Sociale en ecologische rechtvaardigheid

2010-08-02T13:59:00.000-07:00

Sociaalecologische rechtvaardigheid en klimaatverandering zijn een sterk groeiend mondiaal probleem.

We kampen momenteel met een drievoudige crisis: de sociale crisis , de klimaatcrisis en de economische crisis. Drie crisissen die elkaar beïnvloeden en elkaar versterken. Drie crisissen die niet los van elkaar mogen gezien worden. Er is een gigantische hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs dat de aarde opwarmt en dat de klimaatverandering grotendeels veroorzaakt wordt door onze vervuilende economie, onze consumptiemaatschappij in het westen, onze niet duurzame manier van leven.

Een groeiende hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs zegt ons ook dat de klimaatverandering sneller gebeurt dan verwacht. De rapporten van het IPCC( Intergovernmental Panel on Climate Change) zijn hier duidelijk over. De gevolgen van de klimaatverandering zijn nu al zichtbaar en voelbaar in een groeiend aantal landen in de derde wereld, landen die historisch het minste schuld hebben aan de opwarming van de aarde en niet het geld hebben om zich aan te passen aan de gevolgen hiervan.

Milieuproblemen, stijgende armoede , Noord-Zuidproblematiek , vluchtelingenproblematiek en sociale ongelijkheid komen hier samen.

De opwarming van de aarde zal meer en meer een sterk sociaal probleem worden: stijgende armoede en sociale ongelijkheid, voedselcrisissen en woestijnvorming en klimaatvluchtelingen. Het zal ook meer en meer een veiligheidsprobleem worden door het schaarser worden van water, vruchtbare gronden en grondstoffen.

Ons huidig economisch groeimodel is absoluut niet duurzaam. Een blinde fixatie op een alsmaar stijgend BBP binnen de huidige neoliberale markteconomie is en blijft schadelijk voor de planeet en het welzijn van de mens.

Stijgende armoede en sociale ongelijkheid, klimaatverandering,olieverspilling, massale jacht op dieren, ontbossing, overbevissing, milieuvervuiling door bevoorbeeld pesticiden, onze huidige vervuilende economie, de industriële landbouw gebasseerd op grootschalige monocultuur en massale veekwekerij, dalende biodiversiteit en bedreigde ecosystemen en een stijgend aantal kinderen en volwassenen met depressies en slaapproblemen zijn tekens dat we niet goed bezig zijn.

De klimaatverandering stopt niet aan de landsgrens. Het is een sterk mondiaal probleem dat iedereen treft. Maar het zijn wel de meest kwetsbaren in de wereld die nu al de gevolgen ervan ondervinden.

Aangezien het een sterk mondiaal probleem is moet het probleem dus best zoveel mogelijk op Europees en mondiaal niveau worden aangepakt met maatregelen op elk niveau. Daarom vind ik het ook goed dat er zowel op gemeentelijk, provinciaal, federaal, Europees als mondiaal vlak wordt nagedacht over dit sterk groeiend probleem. Als er akkoorden worden afgesloten moet er maximaal aandacht zijn voor duurzame maatregelen, sociale en ecologische rechtvaardigheid, armoedebestrijding, de Millenniumdoelstellingen, enz....

Ook moeten we arme landen in het Zuiden helpen om zich aan te passen aan de gevolgen van de klimaatverandering en hen ook helpen direct op de weg van duurzame ontwikkeling te gaan. Het is onze plicht.

Nog al te vaak wordt gedacht dat het milieubeleid dat nodig is om de klimaatverandering tegen te gaan de economie zwaar zal schaden. Dit is niet waar. Niet handelen gaat veel meer kosten dan nu de transitie maken naar een ecologische economie.

Vanuit deze bezorgdheid vind ik het ongelooflijk dat er nog altijd geen beleidsplan is voor na 2012 ( het jaar dat het Kyoto-protocol afloopt), waarom ook onze Federale en deelstaatregeringen geen duidelijk ambitieus plan hebben om over te gaan naar een ecologische economie: isolatie van huizen ( beginnend met sociale woningen) , hernieuwbare energie ( windmolens, zonnepanelen,waterkracht,enz...) , duurzame mobiliteit, meer lokale en biologische landbouw, cradle- to- cradle productie, eerlijke handel, sterkere sociale sector, enz....

Allemaal haalbare voorstellen die duizende jobs opleveren( in België alleen al ) , de CO2 hoeveelheden en andere broeikasgassen drastisch verminderen, de armoede en sociale ongelijkheid kan verminderen ( mits rechtvaardige herverdeling) en de gezondheid van mens en milieu verbeteren.

Aan milieubescherming, duurzame ontwikkeling en ecologische politiek doen zorgt voor jobs en zorgt voor meer welzijn. Ik vind dit vooral een positief verhaal.

Er is dringend nood aan een ambitieus geïntegreed klimaat - en armoedebeleid.

My comic strip

2010-08-02T13:29:00.001-07:00

I am currently working on my own comic strip series. Bellow you can read an article what my comic strip is about.

My comic strip series "____________" is going to be about a bunch of good friends who all live in the idyllic, melancholic and cosmopolitan city of Istanbul - the financial, cultural and artistic heart of Turkey, with its romantic skyline, beautiful mosques, lovely architecture and the exciting nightlife of the Beyoglu district.

Among the bunch of good friends are blokes (men) and women, both gay and straight, rich and poor, both religious and as well as secularist: a great diversity, just like the Turkish society as a whole.

Some characters are students, others are not. But they have all one thing in common; they all wants to live their lives just the way they are, however difficult that sometimes prove to be .

The strip is not only about these good friends and their sometimes troubled lives; it is also about Turkish society, especially that of Istanbul, with its many attractions such as the overwhelming hospitality, the religious, cultural and ethnic diversity - and also with its more unpleasant aspects like poverty, the car-infested streets, the prejudices against minority groups.

Well-known topical issues will include the headscarf, the sometimes troubled relation between secularists and pious muslims, poverty, women's rights and human rights and the ambivilant treatment of homosexuality.

I want to give an as realistic a picture of Turkey as possible.

The main character is Mehmet Watkinson , 20-year- old bloke, half Turkish and half British, who studies psychology at Istanbul's English-speaking university, is homosexual, an ecologist, who is a vegetarian and eats organic food, who works as a deejay, is artistic - and at the same time an Alevi muslim.

The stories, characters, situations and incidents portrayed in this production are fictitious. No identification with actual persons is intended or should be inferred. I have just chosen certain names, 'cos i like them.

Mijn stripverhaal

2010-08-02T13:28:00.001-07:00

Momenteel ben ik aan het werken aan mijn eigen stripverhaalreeks. Hieronder vindt u een tekst waar mijn stripverhaal over gaat.

Mijn stripverhaal reeks "____________" gaat over een groep goede vrienden die allemaal leven in het idillische, melancholische en cosmopolitische Istanbul; het financiele, culturele en artistieke hart van Turkije, met zijn romantische skyline, wondermooie moskees, mooie architectuur en het spetterende nachleven van het Beyoglu district.

Onder de vrienden bevinden zich zowel mannen als vrouwen, homo's en hetero's, arme mensen als rijke mensen, gelove mensen alsook secularisten, ; een grote diversiteit, net zoals in de Turkse maatschappij.

Sommige zijn studenten, andere zijn geen studenten. Maar ze hebben allemaal een ding gemeen: ze willen allemaal hun leven invullen zoals ze zelf willen, hoe moeilijk dat soms ook mag zijn.

De stripverhaalreeks gaat niet alleen over deze vrienden en hun soms problematisch leven , maar ook over de Turkse maatschappij en vooral dat van Istanbul met zijn aangename dingen; de hartverwarmende gastvrijheid, de religieuze, architecturale en etnische diversiteit, maar ook met zijn minder leuke dingen zoals de armoede , de door auto's onveilig gemaakte straten, de vooroordelen tegenover minderheidsgroepen.

De bekende maatschappelijke actuele vraagstukken zoals de hoofddoek, de soms moeilijke relatie tussen gelovige moslims en secularisten, de armoede, vrouwen rechten en mensen rechten, en de ambivalente houding tegenover homoseksualiteit komen aan bod.

Ik wil een zo realistisch beeld van Turkije geven.

Het hoofdpersonage is Mehmet Watkinson , 22 jaar oud, half Turks en half Brits, hij studeerd psychology aan de Engelssprekende universiteit in Istanbul, hij is homo, een ecologist en eet biologische vegetarische voeding, tijdens het weekend werkt hij als dj en hij is een Alevi moslim.

Alles personages zijn verzonnen, elke geleikenis met bestaande personen, namen, gebeurtenissen en situaties berust op pure toevalligheden. Somigge namen bestaan maar heb ik louter genomene omdat ik ze schoon vind

Holebi-rechten in turkije : Halil dincdag

2010-08-02T13:09:00.000-07:00

Sinds mei 2009 is Turkije het middelpunt als het gaat over holebi-rechten in een land met een moslimmederheid.

Homoseksualiteit is niet verboden in Turkije zoals in de meeste landen met een moslim meerderheid.

Er is een groeiend aantal holebi-rechten organisaties overal in Turkije. De 2 meest actieve zijn LambdaIstanbul in Istanbul and de in Ankara gelegen KaosGL. Er is ook een groeiend aantal holebi-bars en homodiscotheken in steden zoals Istanbul, Ankara, Izmir en Bodrum.

Ookal homoseksualiteit niet verboden is in Turkije en er een groeiend aantal holebi-rechten organisaties en holebi-bars zijn, zijn er geen wetten die holebi's beschermen tegen discriminatie gebasseerd op hun seksuele geaardheid.

Homoseksualiteit is nog steeds een groot taboe in Turkije.

Foto: Halil Dincdag

Voetbal scheidsrechter Halil Dincdag, 33 en leefde tot voor kort in Trabzon, werd in mei 2009 ontslagen door de Turkse voetbalbond omdat hij homoseksueel is. Halil Ibrahim Dincdag moest zijn verplichte legerdienst niet doen nadat een medisch reapport zei dat hij homo is. Homo's worden geweerd in het Turkse leger. Iedereen die zijn verplichte legerdienst niet heeft mogen doen wegens medische reden mag geen voetbal scheidsrechter zijn in Turkije.

Het is vanwege deze wet dat de Turkse voetbalbond weigerde de lisentie van Halil dinsdag te verlengen. In de nationale pers verschenen er artikkels over zijn vermoedelijke homoseksualiteit nadat hij een brief had geschreven naar de voetbalbond om zijn onslag aan te vechten.

Halil Dincdag beslisde om zijn discriminerend ontslag aan te vechten en om de discriminatie van holebi's aan te klagen. Hij verscheen in een populair sport programma op KanalTurk, een nationale televisiekanaal. Tijdens dit interview zei hij ;"Ja, ik ben homo en ik zal deze discriminatie aanvechten. alstublieft verweer u tegen de onrechtvaardigheid dat u wordt aangedaan. Zeg dat het verkeerd is . Ik zal dit ontslag aanvechten voor de rechtbank, desnoods ga ik naar het Europees hof van de mensenrechten".

In latere interviews zei hij ook; Ze dachten dat ik een mier ben die ze konden verpletteren,maar ze hebben mijn leven verwoest dus ik zal ze bevechten ot het einde . ik zet mijn juridische gevecht verder".

Nadat Halil bedrijgingen had ontvangen is hij verhuisd naar Istanbul. Hij werd ook ontslagen op zijn werk. Hij was radiopresentator.

Halil heeft de steun van de 2 grote holebi-rechten organisaties LambdaIstanbul en Kaosgl. Hij heeft ook de steun van zijn familie in Trabzon, ook van zijn broer die een imam is.

Duizende mensen hebben een online petitie op de website van een van de grootste kranten ondertekend om Halil te steunen is zijn juridische strijd.

Ookal de situatie van holebi's in Turkije soms heel moeilijk is , het feit dat Halil terugvecht,het groeiend aantal holebi-rechten organisties en holebi-bars, de jaarlijkse gay pride week met onderandere een holebi-filmfestival en aan gay pride bewijst dat het middenveld in Turkije sterker en sterker wordt en niet zwijgt als er onrechtvaardigheid plaatsvind.

Gay rights in Turkey: Halil Dincdag

2010-08-02T13:04:00.000-07:00

Since may 2009, Turkey has become more than ever centre stage when it comes to gay rights in countries with a muslim majority. Unlike in most countries with a muslim majority, homosexuality is not illegal in Turkey. There are an increasing number of gay rights organisations throughout whole Turkey. The two most active of them are LambdaIstanbul in Istanbul and the Ankara based KaosGL.

There are also an increasing number of gay bars and gay discoteques in cities like Istanbul, Ankara, Izmir and Bodrum. Although homosexuality is not illegal in Turkey and the growing number of gay rights organisations and gay venues, there are also no laws that protect gays, lesbians, transvestites and transsexuals from becoming a victim of discrimination based on sexual orientation.

Homosexuality is still a huge taboo in Turkey.

Foto:Halil Dincdag

In may 2009, football referee Halil Dinsdag, 33, who lived in Trabzon, got sacked by the Turkish football association for being homosexual. Halil Ibrahim Dincdag was excused from his compulsory military service when he was listed as homosexual in a medical report. Gays are barred from serving the Turkish military. Anyone who can't perform their military service for medical reasons is not allowed to be a referee.

The Turkish football association therefore refused to renew Halil's licence.

Stories began appearing about his alleged homosexuality after Halil wrote a letter to the Turkish football association to question his dismissal. Halil Dincdag decided to fight back and to blow the whistle on the discrimination of gays. He made his appearance in a famous sports programme on KanalTurk, a national television channel.

During this interview Halil said; "Yes, i am homosexual and i will fight this discrimination. Please stand tall against the unfairness against you, say it is wrong. I will fight my dismissal. I will take this matter to the courts, the European court of human rights if necessary".

In later interviews he said; " They thought i am an ant that they could crush. But they have destroyed my life and i will fight them till the end.. I will continue my legal battle"

After receiving threats Halil moved house to Istanbul. He also lost his job as radio presentor.

Halil Dincdag has got the support of the two major gay rights organisations LambdaIstanbul and Kaosgl and the support of his family in Trabzon, including his brother who is an imam.

Thousands and thousands of people signed an online petition on the website of one of the biggest national newspapers to support Halil Dincdag in his battle .

Although the situation of gays , lesbians, transvestites and transsexuals is often difficult, the fact that Halil Dincdag fights back and the growing number of gay rights orgainisations and gay venues, the annual gay pride week, including the gay film festival and the gaypride shows that the civil society is becoming stronger and stronger and won't keep silent when it comes to unfairness.